என் மனசாட்சியிடம் திருடியது

இன்றும் தொடர்கிறதா ?

2011-09-14T03:56:00.000-07:00

இன்றும் தொடர்கிறதா ?

* வருடா வருடம் நடக்கும் செல்வி அம்மன் கோவில் கொடை இன்னும் நடக்கிறதா ? முக்கியமா கரகாட்டம் ஆடப்படுகிறதா?

* இன்றும் காலனி கிரிக்கெட் கிரௌண்டில் இளசுகளின் சாயங்கால அரட்டை தொடர்கிறதா ?

* பஸ்ஸில் பின்னாடி இடம் இருந்தும் காலேஜ் பசங்க இன்னும் " முன்னாடி " தான் தொங்கி செல்கிறார்களா ?

* "ரயில்வே கேட் " இன் அடிப்பக்கம் வழியாக சைக்கிள் மற்றும் ஸ்கூட்டர் ஐ சரித்து கடந்து செல்லும் இன்னும் மக்கள் உள்ளார்களா ?

* இன்றும் நண்பர்களை "மக்கா " என்று கூப்பிடும் பழக்கம் உள்ளதா ?

* 9B பஸ் stop இன்றும் அதே பேரில் தான் அழைக்கபடுகிறதா ?

* "தாழையுத்தா ? கிளம்பும் போது ஏறிக்க " என்று ஜங்ஷன் பஸ் ஸ்டாண்ட்இல் சொல்லும் மதுரை பஸ் கண்டக்டர்கள் என்றும் உள்ளனரா ?

* ஒரு செமஸ்டர்ல இருக்கற 5 பாடங்களையும் ஒரே நோட்டில் 5 dimensional ஆக எழுதும் என்னை போன்ற அறிவுஜீவிகள் இன்னும் இருக்கிறார்களா ?

* பஸ்சில் ஓடி வந்து ஏறி தொங்கிக்கொண்டு டிபன் பாக்ஸ்சையும் நோட்டையும் "ஜன்னல் பிகர் " இடம் கொடுத்து வைக்கும் காட்சிகள் இன்னும் அரங்கேறுகிறதா ?

* நெல்லை கிரிக்கெட் league தொடர்ந்து நடக்கிறதா ? யாரு கடந்த வருட வின்னர்ஸ் ?

* கிரிக்கெட் League இல் அம்பயரிங் சம்பளம் கூட்டபட்டு உள்ளதா? இல்லை அதே சம்பளம் தானா ?

* "25 ரன் அல்லது 3 விக்கெட்" என்ற பேப்பர் ஸ்கோர்களின் விதி மாறி இருக்கிறதா ?

* இன்றும் பழக்கடைகளில் பன்னீர் சோடா விற்கப்படுகிறதா ?

* பிளாட்பாரம் இட்லி கடை, பரோட்டா கடை போன்றவைகளுக்கு இன்றும் கிராக்கி உள்ளதா ?

* பள்ளிகூட மாணவிகள் இடது புறமாகவும் மாணவர்கள் வலது புறமாகவும் நடந்து சங்கர் ஸ்கூல்க்கு செல்வது நடைமுறையில் உள்ளதா ?

மீண்டும் எழுத ஆசை..

2011-09-09T20:02:00.000-07:00

மீண்டும் எழுத ஆசை..

இது ஒரு சிறிய தொடக்கம் ..

சோம்பலில் இருந்து மீண்டு வர வேண்டுகிறேன்...

***

இரட்டைவட சங்கிலி

2009-01-03T17:57:00.000-08:00

ரோஜாவில் வரும் சுந்தரபாண்டியபரத்தை போல இதுவும் அழகான கிராமம் இது. நீட்டமான அஹ்ரகாரம் , தெருவின் இரண்டு பக்கத்திலும் வரிசையாய் வீடுகள், வீடுகளுக்கு பின்னால் ஓடும் வாய்க்கால், சிலுசிலு குற்றாலக்காற்று, எங்கேயும் பச்சபசேல் என ரம்யமான சூழல் அது.

அலமேலு அம்மாள் 71வயது ஆனாலும் 17வயது சுறுசுறுப்பு. அகத்தின் அழகு முகத்தில் தெரியும், இது அலமேலுஅம்மாளுக்கு அப்படியே பொறுந்த்தும். கருணையே வடிவான கண்கள், துறுதுறுபேச்சு, ஊருக்கே அலமேலு அம்மாளின் நல்ல குணம் பரிச்சயமானது. பள்ளிக்கூட வயசுல வீட்டுல யாரும் இல்லைஎன்றாலும் அலமேலு அம்மாள் காலை 4 மணில இருந்து மதியம் 2 மணிக்கு அப்பளம் எண்ணிவைக்கற வரை அலமேலு அம்மாள் வாசப்படியில் இருந்து வைக்கற்கட்டு வரை குறுக்காலும் நெடுக்காலும் 10 முறை நடந்து விடுவாள்.

காலைல 4 மணிக்கு மாடு சத்தம் கேட்டால் கொல்லப்புறத்துல முருகேசன் வேலைக்கு வந்துட்டான் என்று அர்த்தம். முருகேசன் மாட்ட குளுப்பாட்டறதுல இருந்து, பால் கறந்து, சாணி அள்ளி, புண்ணாக்குவைச்சு, வைக்கல் காட்டி எல்லாவேலையும் செய்வான்.முருகேசன் அப்பா மாயாண்டி காலத்துல இருந்தே நாராயணஜயர்(அலமேலு அம்மாளின் மறுபாதி)வீட்டில் தான் வேலைபார்த்து வருகின்றனர்.அலமேலு அம்மாள் தன் ஜந்து மகன்களையும் சேர்த்து முருகேசனையும் ஒரு மகனாகவே எண்ணி பாவித்து இருந்தாள்.முருகேசனும் வீட்டிற்குள் சகஜமாக வருவதும் போவதுமாக இருந்தான்.

இப்படி முருகேசன் நாராயணஜயர் வீட்டிற்கு வந்து போவது அஹ்ரகாரத்து பெருசுகளுக்கு வெகுநாளாக நெருடலாக இருந்தாலும் நாராயணஜயரை எதிர்த்து பேச யாருக்கும் தைரியம் இல்லை.ஒரு நாள் கிச்சாவை ஏத்தி விட்டது அனந்துவும் அவர் சகாக்களும்.கிச்சா-45வயதான ஒரு ஒண்டிக்கட்டை. ஒரு வகையில் அலமேலு அம்மாளுக்கு ஒண்ணு விட்ட தம்பி முறை கூட.சமையல் வேலையில் 15 நாளைதவிர அலமேலு அம்மாளின் கையில் தான் சாப்பாடு. கிச்சாவும் அந்த வீட்டில் சகஜமாக புழங்குவத்தால் தான் அனந்து சகாக்கள் கிச்சாவை தேர்வு செய்து அனுப்பி வைத்தனர்.
"அத்திம்பேர்..எப்படி இருக்கேள்!" என்று ராமாயணம் படித்துகொண்டு இருந்த நாராயணஜயரை ஓப்புக்கு கேட்டு விட்டு பதிலுக்கு காத்திராமல் "அக்கா! அக்கா!" என்று அடுப்படிவரை வந்தான் கிச்சா. அலமேலு அம்மாள் அப்பொழுது தான் முருகேசனுக்கு சாதம் போட்டு விட்டு சாத்து கரண்டியோடு வந்து கொண்டு வந்தாள். "கை, கால் அலம்பிண்டு சாப்பிடவரயாடா ?" என்று வழக்கமான புன்முறுவலோடு கேட்டாள்.
கை,கால் அலம்பசென்ற போது அவன் கண்கள் முருகேசன் முட்ட முட்ட சாப்பிடுவதை கவனிக்கதவறவில்லை.வேகத்தோடு ஏதேதோ அலமேலு அம்மாளிடம் கேட்கவந்தவன் பலத்த யோசனையோடு எதுவும் பேசாமல்,சாப்பிட்டு விட்டு திரும்பிப் போனான்.

அதற்கு அடுத்த நாள் அலமேலு அம்மாளின் இரட்டைவட சங்கிலியை காணவில்லை."வாய்க்கால்ல முகம் அலம்புபோது மறந்து இருப்பேனோ?" என்று தனக்கு தானே பேசிக்கொண்டு இத்துடன் நாலு முறை வாய்க்கால் வரை சென்று பார்த்துவிட்டாள் அலமேலு அம்மாள்.எப்போதும் போது இல்லாமல் அலமேலு அம்மாளின் முகம் வாடிப்போனது. நாராயணஜயரிடம் கூறியபோது "இங்க தான் எங்கயாவது வச்சு இருப்ப நல்லா தேடி பாரு?" என்று கூறி மறுபடியும் ராமாயணத்தில் மூழ்கிபோனார்.

இந்த விஷயம் எப்படியோ அஹ்ரகாரம் முழுவதும் பரவியது. "மாமி.உங்க அம்மா உங்க கல்யாணத்துக்கு கொடுத்ததா சொல்லுவேளே அதுவா. அச்சச்சோ. அது பத்து பவனுக்கும் மேலன்னு சொல்லுவேளே..கடைசியா எங்க வைச்சேள்!" என்று சாவித்திரி மாமி துக்கம் விசாரிச்சு விட்டு போனாள்.
தொலைந்து போன ராத்திரி கோவில் திண்ணையில் வெட்டிகதை பேசும் கும்பலில் வந்து அமர்ந்தான் கிச்சா. அன்றைக்க்கு நடந்த விஷயங்களை ஒரு அலசு அலசும் அந்த கூட்டத்தில் இரட்டைவட சங்கிலி காணாமல் போன விஷயமும் விவாதிக்கப்பட்டது."முருகேசனை ஆத்துக்குள்ள அதுவும் பாவுள் வரைக்கும் வர உரிமை கொடுத்தா எங்கக்கா. அதான் சங்கிலியை தூக்கிட்டு போய்ட்டான்.திருட்டு பய!" என்று சமயம் பார்த்து பற்ற வைச்சான் கிச்சா. பெருமாள் கோவில் திண்ணையில் பேசும் விஷயங்கள் காட்டுத்தீயை விட வேகமாக பரவும் என்பதை நன்கு அறிந்தவன் கிச்சா!

சாவித்திரி மாமி அடுத்த நாள் மறுபடியும் வந்து "ஏன் மாமி, முருகேசன் தான் எடுத்துண்டு ஓடிட்டானாமே.வேலைக்கு கூட இன்னிக்கு வரலைபோல?" என்று மேலும் கிளறிவிட்டு போனாள்.

சொன்ன மாதிரியே முருகேசனும் சங்கிலி தொலைந்த அடுத்த நாளில் இருந்து வேலைக்குவரவில்லை. சொல்லி அனுப்பிய ஆளும் திரும்பி வர வில்லை. ஒரு வாரம் கழித்து விசாரித்ததில் தாமிரபரணிபாலத்தில் நடந்த ஜாதிகலவரத்தில் முருகேசனுக்கு அடிபட்டு "ஹைகிரவுண்டு" ஆஸ்பத்திரியில் சேர்த்து இருப்பதாக விஷயம் வந்தது. "கால எடுக்கலன்னா உசுருக்கே கஷ்டம்ன்னு டாக்டருங்க சொல்ல்ட்டாங்க போல!" என்று பூக்காரி செல்வி அலமேலு அம்மாளிடம் சொல்லிவிட்டு போனாள்.

உண்ட வீட்டுக்கு துரோகம் பண்ணா இப்படிதான் ஆகும் என்று அஹ்ரகாரமே முருகேசனை கரிச்சுக் கொட்டியது.ஆனால் அலமேலு அம்மாளோ பலத்த யோசனைக்குப் பிறகு அந்த முடிவிற்கு வந்தாள்
அன்று மதியம் திண்ணையில் விசிறி வீசிக்கொண்டு இருந்த நாராயணஜ்யரை பார்த்து "ஏண்ணா! ஒரு சின்ன யோசனை. கரிசல்குளத்துல இருக்கற அந்த ஒரு ஏக்கர் நிலத்த முருகேசன் பேருக்கு எழுதி வைச்சுருங்கோ! அண்ணா" என்று சொன்ன போது அலமேலு அம்மாள் கண்கள் குளமாகி இருந்தது.அலமேலு அம்மாள் எது சொன்னாலும் அதில் அர்த்த்ம் இருக்கும் என்று நம்பும் நாராயணஜயர் இந்த விஷயத்தில் சில நொடி யோசித்த பின்னர், "சரி. வர வெள்ளிக்கிழமை நல்ல நாள். அன்னிக்கே வக்கில் ஹரிஹரனை வரச்சொல்லி எழுதிரலாம்".என்றார்.இந்த பதிலை கேட்டு அலமேலுஅம்மாள் ஏதோ மனது லேசான சந்தோஷத்தோடு திரும்பி போனாள். நாராயணஜயருக்கு ஏதோ அரைகுறையாக புரிந்தது போல் இருந்தது.
மொத்தமாக இத்தோடு 10 நாள் ஓடிப்போகி இருந்தது.இந்த பத்து நாளும் கண்ணில் தட்டுப்படாத கிச்சா அன்று அலமேலு அம்மாள் வீட்டில் நுழைந்தான்.வாசலில் கண் அசந்து இருந்த நாராயணஜயரிடம் "என்ன அத்திம்பேர்!இளச்சு போன மாதிரி இருக்கேளே!பிரஷர் மாத்திரை எல்லாம் சாப்பிட்டேளா?" என்று அளவுக்கு அதிகமாக அக்கறையோடு விசாரித்தான்."என்னடா!பாத்து ரொம்ப நாளாச்சு? என்றார் பதில் கேள்வியோடு. "மெட்ராஸ்ல இரண்டு கல்யாண வேலை அத்திம்பேர்!" என்று அவசரமாக கூறிவிட்டு அடுத்த கேள்விக்கு காத்திராமல் வீட்டிற்குள் வேகமாக நுழைந்தான்."மார்கழி மாசத்துல யாரு கல்யாணம் பண்ணுவா?" என்று தனக்கு தானே கேட்டுக்கொண்ட நாராயணஜயருக்கு ஏதோ விளங்கியது போல் இருந்தது.
"அக்கா! என்ன இன்னிக்கு பொரிச்சகொழம்பா! வாசல் வரை வாசனை ஆளை தூக்கறது?" என்று ஊஞ்சலில் உட்கார்ந்தான் கிச்சா.திருநெல்வேலியில் இருந்து வந்து இருந்த பேரனுக்கு "தீராத விளையாட்டு பிள்ளை" பாட்டு சொல்லிக்கொடுத்து கொண்டு இருந்த அலமேலு அம்மாள் இவன் வருகையால் கொஞ்சம் நிலை தடுமாறினாள்."என்ன கிச்சா சாப்பிடவரியா?" என்று இவனை பார்க்காமலேயே கூறி விட்டு சாப்பாடு தட்டை எடுக்க அடுப்படிக்கு நுழைந்தாள்.
"அக்கா! என்ன உடம்பு சரியில்லையா அக்கா? ஒரு மாதிரியா இருக்கயே?" என்று கிச்சா கேட்ட தோரணையில் உண்மை இருந்தது போல் இருந்த்து."எனக்கென்ன..நன்னா தான் இருக்கேன்.நீ வா உட்காரு!" என்றாள் சாதத்தை எடுத்த படியே.அலமேலு அம்மாள் நாலு ஆப்பை சாதம் போட்டு, பருப்பு விட்டு, சுத்தமான நெய் இரண்டு கரண்டி விட்டு பொரிச்சகொழம்பை பரிமாறினாள்.அவனது உள்மனது குத்த ஆரம்பித்து கொண்டு இருந்தது.சிறுது நேரம் ஆகியும் ஒரு வாய் கூட சாப்பிடாமல் சாதத்தை பிசைந்து கொண்டே இருந்தான் கிச்சா."இன்னும் கொஞ்சம் பொரிச்சகொழம்பு விடவா? நன்னா சாப்பிடு.என்ன யோசனை?" என்று அலமேலுஅம்மாள் பாசமாக கூறிய அந்த நிமிடம் குற்ற உணர்ச்சி தாங்க முடியாமல் "அக்கா என்னை மன்னிச்சுரு!" என்று சாப்பாடு கையோடு அலமேலு அம்மாளின் காலில் விழுந்தான் கிச்சா!. அவனுடைய கண்களில் இருந்து பொங்கிய கண்ணீர் அலமேலு அம்மாளுக்கு பாத பூஜை செய்தது.

விஜய T.ராஜேந்தர் - in SunTV..

2007-04-07T00:53:00.000-07:00

விஜய T.ராஜேந்தர் "SUNTV -அசத்தப் போவது யாரு?" .. நிகழ்ச்சியோட chief guest ஆ வந்தார். வந்தவங்களை பேச விடாம இந்த ஆளு பேசிக்கிட்டே போறாரு. சிட்டிபாபு "அம்மாவை பத்தியும் உங்களுக்கு தெரியும்ன்னு" சீண்ட, TR ரொம்பவே உணர்ச்சிவசப்பட்டாரு...

chief guest ஆ இருந்து வந்த வேலைய மட்டும் பார்த்தோமா..இல்லாயான்னு இல்லாம.. என்ன்மோ. ஓலைப்பாய்ல One bathroom மாதிரி.."திருமுகம்", "ஆறுமுகம்".."பலமுகம்" ன்னு அறுக்க எப்ப நிறுத்துவாருன்னு ஆயிருச்சு..... program நடக்கும் போதே..திடீருன்னு சிம்பு-மன்மதன், அழகு..ஆனா..நான் ஒரு வெண்ணை, அழுக்குமூஞ்சி, அசிங்கம்ன்னு சொல்லி அவர அப்படியே உயர்த்திக்கிட்டாரு..."திறமை தான் அழகு..முகம் இல்லை.ன்னு தத்துவம் வேற..

ஒரு விஷயம் கண்டிப்பா SunTV கிட்ட கேட்டே ஆகணும். "TR அ நிறைய நேரத்தில ஒரு Side Angle ல காட்டறீங்களே? ஏன்?...அப்ப தான் அவரு தொந்தி ஒரு பெரியா பானை மாதிரி தெரியுதே..அதுக்காகவா? Chief Guest ஆ கூட்டிட்டு வந்து கவுத்துங்க!!..என்னமோ அசத்துங்க.."

பேசினா திக்குவாயா வரும்ன்னு பாடிக்காட்டி "தன்னம்பிக்கைக்கு சொந்தக்காரன்"..ன்னு பேரு வாங்கின ஆரோக்கியராஜை..TR "அசத்தல் மன்னனா" தேர்வு செஞ்சாரு...அவர நல்லா ஊக்கம் வர வார்த்தைகளால் பேசினாரு.. கடைசில..உணர்ச்சிவசப்பட்டு... ஒரே அழுவாச்சி..தன்னோட சொந்த வாழ்க்கைய பத்தி பேச ஆரம்பிச்சுட்டாரு... அப்ப மதன்பாப், சிட்டிபாபுவ பார்த்து.."நான், சொன்னேன்..இந்த ஆளு வேண்டாம்ன்னு..இப்ப..பாரு.இது தேவையா?" ன்னு சொல்லற மாதிரி ஒரு Look விட்டாரு"..பாருங்க..அப்படியே அப்பட்டமா தெரிஞ்சுது..இப்படி எல்லாம் Program நடத்தறவங்க பண்ணாம இருந்தா கொஞ்சம்..நல்லா இருக்கும்.

TR கடைசில..Dance அ போட்டு..ஒரு பாட்டயும் பாடி...என்னமோ அசத்திட்டுபோய்ட்டாரு.. TR மாதிரி ஆளூங்க.."அழகு.முஞ்சியில இல்ல. .திறமையில இருக்குன்னு சொல்லிட்டு போறாங்க..நல்லா தான் இருக்கு.. ஆன..இவரு பண்ணற நம்ம பார்க்க நமக்கு தான் நிறைய பொறுமை வேணும்..

கலக்கல் to அசத்தல்

2007-03-12T03:58:00.000-07:00

"அசத்த போவது யாரு?" அப்படின்னு ஒரு "Program" SUN TV ல ஆரம்பிக்கராங்க. "Vijay" TV யோட "கலக்க போவது யாரு?" ஓட அப்பட்ட copy னு சொல்லலாம். அதே Team. அதே "Participants", அதே Judges... கொஞ்சம் கூட மாற்றாமா!!!.( Sorry.. SET மாத்தி இருக்க்காங்க. ) ஏன் வேற creative Idea கொஞ்சம் கூட கிடைக்கலயா என்ன ?

Participants எல்லாம் என்னமோ SUN TV தான் எங்களுக்கு வாழ்க்கை கொடுத்த மாதிரி பேசரது Too much ஆ இருக்கு. SUN TV ல என்ன கொடுத்தாங்க, அல்லது Vijay TV ல என்ன கொடுக்கலன்னு தெரியல... ஆனா சொல்லி வெச்ச மாதிரி எல்லா Participants உம்.."Sun TV " தான் எங்களுக்கு எல்லாமே.. அவங்க தான் எங்கள வெளிச்சதுக்கு கொண்டு வந்தாங்ன்னு சொல்லறது ஏதோ சிறுபிள்ளை மனப்பாடம் பண்ணி ஒப்பிக்கற மாதிரி இருக்கு.

Vijay TV வளர்த்துவிட்ட கலைஞர்கள் இப்ப சூரியன் கிட்ட குளிர் காயலாம்னு வந்து இருக்காங்க..?? நமக்கு என்ன விட்டுக்குள்ள கால ஆட்டிக்கிட்டே பார்ப்போம்.....

பருத்தி வீரன்

2007-03-12T03:47:00.000-07:00

கிராமத்து மணம் (Nativity) சிறிதும் குறையாமல் எடுத்து இருக்கற Ameer க்கு முதல் பாராட்டு. பாட்டுக்காக Foreign, "ஓரு Item Number Song", கதையை விட்டு நழுவிய "comedy Track" இந்த மாதிரி தமிழ் cinema விற்கே சொந்தமான விஷயங்கள் இல்லாம ஒரு படம் கொடுக்க நிறைய தைரியமும் தன்னம்பிக்கையும் வேணும். "Ameer" கிட்ட அதிகமா இருக்குன்னு இந்த படம் மூலமா நிருபிச்சு இருக்காரு.

கார்தி ..முதல் படமாம், "Debut" இல் "century" அடிச்சுட்டாரு. இவரு "US" ல MS" படிச்சவராம். இந்த படம் பார்த்துட்டு யாரும் நம்ப மாட்டாங்க. "Director" ஓட "pulse" அ புரிஞ்சிக்கிட்டு மனுஷன் அந்த "character" ஆகவே வாழ்ந்து காட்டி இருக்காரு. மதுரை தமிழ் இவருக்கு சொல்லி கொடுத்து வந்த மாதிரியே தெரியல. இயல்பா இருக்கு. "Body Language, Expressions" எல்லாமே சாதாரணமா வருது. சூர்யா உங்களுக்கு போட்டி உங்க வீட்டுல தான் இருக்கு ஜாக்கிரதை.

"ப்ரியாமணி", "பாரதிராஜா" வின் அறிமுகம், "முத்தழகு" ஆக ரொம்ப நல்லா பண்ணி இருக்காங்க.சொந்த குரல்ல பேசி இருக்கறதுனால மதுரை தமிழ் கொஞ்சம் கஷ்ட்டபடுது, இருந்தும் ப்ரியாமணிக்கு இது ஒரு பெரிய திருப்பத்தை தரும் என்பது உண்மை.

"Ramji" cinematography". இல் அசத்தி இருக்காரு. சாதாரணமா நம்ம பாக்கற இடத்தை "cinema" முன்னாடி ரொம்ப அழகா காட்டி இருக்காரு...இவரோட "camera" படதுக்கு பெரிய "plus point". ஒரு "Frame" அ பாதியா cut பண்ணி வேற வேற கோணத்தில் காட்டி இருக்கிறாரு..இந்த மாதிரி நிறைய காட்சிகள் .புதுமையோடு ..படத்திற்க்கு மேலும் அழகு கூட்டி இருக்கிறது.

யுவன். அப்பவோட பேர நல்லாவே காப்பாத்திட்டு வராரு.."அறியாத வயசு" அவங்க அப்பாவே பாடியது படம் பார்த்த அப்பறமும் முணுமுணுக்க வைக்குது. யுவனுக்கு இது ஒரு வித்தியாசாமன கதை தளம்.."Challenging". அத நல்லாவே ப்ண்ணி இருக்காருன்னு தான் சொல்லணும்.

நாட்டுபுறப்பாட்டு, திருவிழா காட்சிகள் ரொம்ப நீழமாக இருப்பதை குறைத்து இருக்கலாம்.."Bad Language", வன்முறை அதிகமா இருந்தாலும் படத்திற்க்கு அவ்வளவும் தேவைபட்டது என்பது Ameerன் வாதம்.

Highlight..படத்தின் Climax இப்ப எல்லாம் வித்தியாசமான Climax ல முடிக்கணும். அப்ப தான் ஒரு "Maturity Image" படத்திற்கு கிடைக்கும் அப்படிங்கற "Trend Setter" அ follow பண்ணி இருக்காரு. பாரதி கண்ணம்மா, சேது, நந்தா, காதல்..இவைகளோட முடிவு எப்படி மறக்கப்படாததோ அதே போன்றது "பருத்தி வீரன்" இன் முடிவும்..இருந்தும் என்னை பொறுத்த வரை கொஞ்சம் "Over Dosed" ஆகவே படுகிறது.

மொத்ததில் தமிழ் சினிமாவை உலகம் மேலும் உயர்த்தி பார்க்க வைக்கும் மற்றொரு படம் இந்த "பருத்தி வீரன்".

ஒரு கணம் ஒரு யுகமாக

2005-12-28T23:41:00.000-08:00

"உர்..உர்" என்று "Vibrator"ஆல் சிணுங்கியது "Mobile". "Heater" இருந்தும்　போர்வையைத்தாண்டி　குளிர்　என்னை　பந்தாடியது. 7:30 மணிஆகியும் காலைநேர இதமான தூக்கத்திற்கு மனம் ஏங்கியது. "என்னாங்க?நேரம் ஆச்சு?" என்று நாலாவது முறையாக மனைவியின் குரலில் வேண்டா வெறுப்பாக எழுந்து கொண்டேன்..

15 நிமிடத்தில் பிச்சைக்கார "Jerkin", துவைக்காத "Blazer" , அரவிந்த்சாமி "sweater" மற்றும் கூர்க்கா குல்லா, பேய் "Glouse" என்று ஒரு Mofia gang Rangeக்கு Dress செய்து.(குளுரும்ல பின்ன)..பையைத் தூக்கி கொண்டு கிளம்பினேன் Office க்கு...மனைவி செய்து கொடுத்த சப்பாத்தியின் பாதி என் வாயிலேயும், மீதி பாதியை "Jerkin" வாயிலும் போட்டு விட்டு சவைத்துக்கொண்டே "Booyyyyeeee" என்றேன்.

என் கார் Seat ( சும்மா Buildup தான்..CYCLE a சொன்னேங்க..) இன் மேல் இருந்த "பனித்துளியை" செல்லமாக தட்டி விட்டு Stand ஐ எடுத்து விட்டு பயணத்தை தொடங்கினேன்.."Jerkin" இல் இருந்த "ipod" ஐ "start" செய்தவுடன் ."நான் கட்டில் மீது கண்டேன் வெண்ணிலாஆ." என்றது....

5 நிமிட cycle பயணம், பின்னர் 3 நிமிட "நடராஜ service"..மணியை பார்த்துக்கொண்டேன்..சரியாக 7:52. எப்படியும் 7:59 ஐ பிடித்து விட
வேண்டும் என்று தீர்மானித்துக்கொண்டு விரட்டினேன் Cycleஐ. ஆச்சரியம் Road இன்று காலியாக இருந்தது.."தனிக்காட்டுராஜா" (புள்ளீ ராஜ இல்லங்க )வாக நான் மட்டும்..."என்னை கட்டிக்கொண்டு பேசும் வெண்ணிலா..." என்று உரக்க பாடிக்கொண்டே மிதித்தேன்....

இதோ..cycle stand இல் நுழைந்து விட்டேன்.... வழக்கமாக Standஇன் ஒரத்தில் இருக்கும் "பன்னீர் புஷ்பங்களை" (school ஜோடி) காணவில்லை.. பின்னர் ஒய்யாரமாய் cycleஇல் சாய்ந்து கொண்டே phoneஇல் அரட்டை அடித்து கொண்டு இருக்கும் "குட்டை பாவாடை புகழ் "சரிகாவை" யும் காணவில்லை. என் Cycle வழக்காமாய் நிறுத்தும் இடத்தில் வந்ததும் நின்று கொண்டது.

தினமும் காலை இடம் இல்லாமல் cycleஐ திணித்து சொருக வேண்டி இருக்கும் .ஆனால் இன்று வெறிச்சோடி கிடந்தது..என் Cycle எப்பொழுதும் ஒரு RedColor Heroin cycle ஓடு உரசி கொண்டு தான் நிற்க்கும்...ஆனால் இன்று அந்த Cycle ஐ காணவில்லை.. Cycleஐ நிறுத்தி விட்டு 2 அடி நடந்து திரும்பி பார்த்தேன். "தன் காதலி இல்லாததால் கவலையோடு என் Cycle Handbar ஐ திருப்பிக்கொண்டிருந்தது."

cycle standஐ விட்டு இறங்கியதும் "FamilyMart" வரும்..அங்குள்ள கடிகாரம் தான். நான் ஓட வேண்டுமா?, நடக்க வேண்டுமா? என்று திர்மானிக்கும். கடிகாரத்தை எட்டிப்பார்த்தேன். கடிகாரம் "ஓடு வேகமாக ஓடு" என்றது. நடக்கும் பாதை Railway Track க்கு பக்கதிலேயே இருப்பதால் தூரத்தில் 7:59 Trainன் வருவது தெரிந்தும, "ஓடும் வேகத்தை கணிசமாய் குறைத்து கொண்டேன்.. Staion க்குள் என் "TrainPass" முதலில் நுழைய பின்னர் நான் நுழைந்தேன்.

Station இல் கூட ஆச்சரியம். வழக்கமான கூட்டம் இல்லாமல் ஏனோ பேருக்கு அங்கும் இங்கும் மக்கள் இருந்தனர்.. "அப்ப்படா...என்று ஒரு" நிதானம் அனைவர் முகத்திலும் இருந்தது போல் தெரிந்தது.."மைதாமாவு " station ( நெஜமா அப்படி ஒரு Station இருக்குங்க..நம்புங்க) வந்ததும் உட்கார கூட இடம் கிடைத்தது என்றால் மிகவும் அதிசியம் தான்..

இன்று போல் நான் பார்த்ததே இல்லை...நினைத்துக்கொண்டேன்..பழைய கதைகளை.. "கூட்டத்தில் நிற்க கூட இடம் கிடைக்காது. "யப்ப்பா..சாமி.. போதும் டா.. கொஞ்சம் காத்தாவது வரட்டும் " என்று பொறுமிவிடுவேன். .Train ஐ விட்டு இறங்கும் போது கேக்கவே வேண்டாம்.."முந்திரிகொட்டை மாதிரி என் பை மட்டும் முன்னால் போகும்.. யாராவது இழுத்துக்கொண்டு போய்விடுவார்கள்.. நான் பின்னால் ஓட வேண்டிவரும்".. ஆனால் இன்று என் பை என்னை கட்டிப்பிடித்து சமத்தாயிருந்தது...என்னை சுற்றி யாருமே இல்லை...Train அழகாய் கிளம்பியது.

3 Trian பிடித்து எப்படியோ Office இல் நுழைந்தேன்.. .வழக்கமாக எனக்கு "ohayo gozaimasu" ( GoodMorning) சொல்லும் Receptionist "கண்ணம்மாவை" காணவில்லை... அந்த இடத்தில் தொந்தியும் தொப்பயுமாய் 40 வயது பெருசு ஒன்று இருந்தது.. நான் வெறும் கடனுக்காக தலையை மட்டும் ஆட்டினேன். என் Department ல் கூட பல தலைகளை காணவில்லை. 7:30 மணிக்கே Office வந்து எப்பொழுதும் மூக்கு உறிஞ்சுகொண்டே இருக்கும் "Punctual பரமசிவத்தயும்" காணவில்லை, வெறும் Excel ஐ மட்டும் வைத்து கொண்டு படம் காட்டும் "Sincere சிகாமணீ" யும் காணவில்லை.. எனக்கு ஆச்சரியங்கள் அடுக்.அடுக்காய் வந்தது..

என் கடையை ஆரம்பித்தேன்..."MailBox" ல் முதல் முதலாக "Meeting Advanced" என்று "சொட்டைதலை PM" இன் mail இருந்தது..open செய்தேன்... ஒட்டை English இல் "Many People New year Leave from tomorrow. Meeting advanced" என்றது அது...

எல்லாம் புரிந்தது போல் இருந்தது.. எனக்கு விடுமுறையால் சந்தோஷம்..ஆனால் என் Cycleக்கோ இனி "ஒரு கணம் ஒரு யுகமாக இருக்கக்கூடும்"...10 நாள் விடுமுறையில் தன் காதலியை பார்க்கமுடியாமல் போவதால்..

பி.கு : இன்று முதல் ஜப்பானில் பெரும்பாலான அலுவலகங்களுக்கு "புத்தாண்டு விடுமுறை" தொடங்கிவிட்டது...

அனைவருக்கும் "புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துக்கள்"..

நினைவுகள்.

2005-11-27T20:06:00.000-08:00

நண்பனே..

காலங்கள் உருண்டோடியது..
தன் இலைகளை அவிழ்த்துக்கொண்ட
மரங்களுக்கும் குளுரியது.

வேலைகள் கழுத்தை நெரித்தன..
இதற்கு இடைவெளியாய்..திருமணம்.
ஒரு தேவதையாய்..
அழகே உருவான ஒரு தங்கத்தாமரை..
என் உயிருக்குள்...

கவலைகள் மறந்தன..மலைகளும் சிறுகடுகானது.
சுமையான வேலைகள்..சுலபமானது..

ஆயிரம் இருந்தும்..
நண்பனே..
பட்டாம்பூச்சியாய்
நாம் இருந்த காலங்களை
அடிக்கடி நினைத்துக் கொள்கிறேன்.

Case By Case

2005-11-14T17:57:00.000-08:00

வழக்குகள் பல விதம்....ஒவ்வொன்றும் புதுவிதம்...

சமீப காலத்துல தங்கர்பச்சன் மேல case போட்டது ..அவர் தமிழ்பட நடிகைகளை தப்பா பேசினதுக்காக மன்னிப்பு கேட்டு.எல்லாரு முன்னாடியும் காலுல விழுந்து..... நல்ல வேளை காலுல விழுந்தத photo எடுத்து முதல் News a போடமா இருந்தாங்களே( ஒரு வேளை வேற paper ல போட்டு இருப்பானோ ?)...

அடுத்து தங்கர கால்ல விழ வச்ச "கோயில் புகழ் குஷ்பூ" வ, புரட்டி புரட்டி எடுத்துட்டாங்க....அவ தமிழ் பெண்களயே தப்பா பேசிட்ட்டா...குஷ்புவுக்கு எதிராக அங்க case, இங்க case னு இப்ப அவ மெல ஏகபட்ட case எல்லா ஊருலயும்...அத்தியாவசிய பிரச்சன்னைகள் ஆயிரம் இருக்கு அத விட்டுட்டு இந்த மக்களயும் குத்தம் சொல்லித்தான் ஆகணும்..

குஷ்புக்கு சிபாரிசு பண்ணி பேசினதுல இப்ப "சுகாசினி" யோட "கொடும்பாவி" ய எரிச்சு இருக்காங்க... இந்த news கொஞ்ச நாள் ஓடும்...

சரி இது எல்லாம் பரவாயில்லங்க.. "விஜய்காந்த்" - இலவச கல்யாணம் பண்ணி வைச்சாருங்க எல்லா ஊருலயும்...அதுல 250 chair அ போட்டு இவரு உடைச்சுட்டாருன்னு .. அவரு மேல வழக்கு ...... எப்படி இருக்கு

"விஜய்காந்த்" chair தூக்கி போட்டு கூட உடைக்க முடியும்...ஏன்னா அவரு captain..ஆனா இந்த case அ பாருங்க.. "சிவகாசி" படத்துல வக்கீல்களை தப்பா பேசின மாதிரி வசனம் வருதாம்..அதுக்காக "விஜய்" மேலயும் "அசின்" மேலயும் case போட்டு இருக்கார் ஒரு இளம் வக்கீல் மதுரை ல இருந்து.. ( அந்த தப்பான வசனம் பேசினது இவங்க இரண்டு பேரும்தான். )..

யோ...வக்கீல்...Director சொல்லி கொடுத்தத அப்படியே பேசராங்க யா அவங்க...ஒண்ணு case a Director மேல போடு, அல்லது வசனம் எழுதினவர் மேல போடு, ..அத விட்டுட்டு. நீ எல்லாம் படிச்சு வக்கீல் ஆகி...உருப்படும்..

ஆக வழக்குகள் பல விதம். ஓவ்வொன்றும் புதுவிதம்....

பி.கு. நாட்டு நடப்ப பத்தி நானும் ஒரு பதிவு போடணும்னு ரொம்ப நாள் ஆசை...இன்னிக்கு நிறைவேறுயது..."case by case" ன்னு ஆங்கிலத்துல இந்த பதிவுக்கு பேரு வைச்சு இருக்கேன்னு "அய்யா" என் மேல case போட்டுராதீங்க?

துள்ளித்திரிந்த பள்ளிக்காலம்..

2005-11-09T21:08:00.000-08:00

ஒண்ணாம் வகுப்புல இருந்து 5 ஆம் வகுப்பு வரை நான் "C" செக்ஷன் தான். "விமலா" டீச்சர் மறக்கவே முடியாது. "பிள்ளங்களா..5 நிமிஷம் அமைதியா இருங்க" சொல்லிட்டு சாயங்காலம் தினமும் 4 மணிக்கு பேரயர் பண்ணுவாங்க. 5வது வகுப்பு வரை அவங்க தான் class டீச்சர்.. நல்லா அன்பா இருப்பாங்க..

டீச்சர்.. "Recess" ன்னு ஒரு கைய தூக்கிட்டு வெளியபோய் 5 நிமிஷம் ஓபி அடிச்சிட்டு வரதை அந்த தொன்று தொட்ட காலத்திலிருந்தே பழக்கத்தில் உள்ளதுன்னு நினைக்கிறேன். ( நிறைய தடவை headmisses கிட்ட ரொம்ப நேரம் பராக்கு பார்த்துக்கு "பின்னாடி" அடி வாங்கினதும் உண்டு.

எத்தன வருஷம் ஆனாலும் கூட படிச்சவங்க சில பேர மறக்கவே முடியாது... இப்பவும் செந்தில் ல பார்த்தா நினைவு வரும், "டேய் நீ தானே என்ன சேலேட்டால மண்டைய உடைச்சன்னு..".. சும்மா இல்ல நானும் பதிலுக்கு Tiffin box அ தூக்கி எறிஞ்சிட்டேன்.. ( பின்ன வீர பரம்பரையாச்சே ?? ) Tiffin Box ஓட விளிம்பு பட்டு சரியா கண்இமைல ஒரு கீரல் அவனுக்கு.. நல்ல வேளை கண்ணுக்கு வெளிய பட்டுச்சு..இல்லா..ஒரு கண்ணு நொள்ளயா ஆயிருக்கும்...

அப்பறம் BoysClassLeader தங்கராஜ்..வாட்ட சாட்டமா ஆள் கறுகறுன்னு இருப்பான். "எல..பேசாதல.. இல்லன்னா.board ல பேரு எழுதுருவேனு ஒரு வாட்டி சொன்னா போதும்.. அமைதியா இருக்கும் மொத்த class உம்..Girls Class Leader பானுமதி ..இவ பார்க்க நம்ம சித்தி ( நம்ம ராதிகா aunty தான் ) மாதிரியே இருப்பா.. எப்பவும் தங்கராஜும், பானுமதியும் பேசிக்கிட்டேதான் இருப்பாங்க... அவங்க பேரு மட்டும் இது வரைக்கும் Board க்கு வந்ததே இல்ல.. அப்பவே அரசியல்..

ஆ..சுவாரஸ்யமான character ஒண்ணு உண்டு. அது தான் நம்ம "அழகி" படத்துல வர மாதிரி ஒரு "தன லக்ஷ்மி" character. அவ பெரு "ஜெயந்தி"... அவங்க அப்பா தான் பள்ளிக்க்கூடத்த கட்டுனாரு...கொத்தனார் பொண்ணான்னு கேக்காதீங்க ? school Director பொண்ணுன்னு சொல்ல வந்தேன் ...ஆ..அப்ப உடனே அழகா இருப்பா, நம்ம பையனுக்கு அவ மேல ஒரு Loveன்னு கற்பனை எல்லாம் வேண்டாம்.. ஏன்னா அவ ஒரு குண்டு.... வெள வெளேர்ன்னு.... ஒரு வெள்ள பன்னிகுட்டி மாதிரி இருப்பா. அவ உஷா ( உஷாவோட அப்பா தான் செகரட்டரி ) கூட மட்டும் தான் பேசுவா..

அடுத்து சாப்பாடு... இப்பவும் அந்த பருப்போட ஒரு புளிச்ச "சத்துணவு வாசனை" வரும் பாருங்க...தூக்குது போங்க.. என் போறாத நேரம் அப்பத்தான் முட்டையும் சேத்து போட ஆரம்பிச்சாங்க school a) அந்த மணத்துல நம்ம சாப்பாடு கடைய ஆரம்பிப்போம்..இட்லி தோசைனா ஒரே குஷி தான்.( சப்பாத்தி கொண்டு வந்தது எனக்கு ஞாபகம் இல்லை )

தினசரி காலைல அம்மாகிட்ட மறக்காம கேக்கற கேள்வி இது தான். "அம்மா, இன்னிக்கு என்னமா Tiffinbox ல"ன்னு.. அம்மாவும் சலிக்காம இன்னிக்கு "சாம்பார் சாதம் வச்சு இருக்கேன்..ஒழுங்கு மரியாதையா எல்லாத்தயும் சாப்பிடு சொல்லிட்டேன்னு" ஒரு அதட்டு அதட்டுவாங்க..நம்மக்கு அழுகை அழுகையா வரும்..... அய்யயோ.. சாம்பார் பிடிக்காதுன்னு இல்ல. ( என்ன குடுத்தாலும் கொட்டிக்கறது நமக்கு அப்ப இருந்தே உண்டுங்க) . வழக்கமா சாப்பாடு நேரத்துல தான் "எரி பந்து" விளையாடுவோம்..சாம்பார் சாதம், தயிர் சாதம் னா சாப்பிட ரொம்ப நேரம் ஆகும்.. அதுக்கு தான்...

மதிய சாப்பாட்டுக்கு கடை அப்படின்னா, evening snacks ( Burger , சமோசா எல்லாம் நினைவு வந்தா நான் பருப்பு சாரி பொறுப்பு இல்லிங்க...) ஒரு தனி குஷி தான்.. அப்பா முந்தின நாள் Junction ( அதான்ங்க பக்கத்து பெரிய ஊரு. ) போய்ட்டு வந்துருந்தா போதும், கண்டிப்பா பூந்தி, லெஷ்மிவிலாஸ் அல்வா, அப்பறம் ஆந்தரா முறுக்கு கண்டிப்பா இருக்கும்......

"சுமிமாசென்.. "
"ஹை...." ...

Office la கொஞ்ச நேரம் சும்மா இருக்க விடமாட்டாங்களே..இருங்க என்னன்னு கேட்டுட்டு வந்துரேன்....

சுந்தர ராமசாமி - அஞ்சலி..

2005-10-18T18:44:00.000-07:00

சுராவின் இழப்பு தமிழ் எழுத்துலகில் ஒரு பெரும் வெற்றிடத்தை விட்டு சென்று விட்டது.

சுரா என்ற சுந்தர ராமசாமி ( 30 மே, 1931 - 14 அக்டோபர், 2005) நாகர்கோவில் அருகே உள்ளே தழுவிய மகாதேவர் கோவில் என்ற கிராமத்தில் பிறந்தார்.
"ஒரு புளியமரத்தின் கதை", "ஜே.ஜே. சில குறிப்புகள்" , "விரிவும் ஆழமும் தேடி", "காற்றில் கரைந்த பேரோசை" இவை அவருடைய படைப்புகளில் சில..

" ஜே.ஜே. சில குறிப்புகள்" எத்தனை முறை படித்தாலும் மனதை விட்டு நீங்காத ஒன்று. அதை படித்து முடித்த போதும் "ஜே.ஜே. " யின் வாசம் நம்மை சுற்றிக்கொண்டே இருக்கும். சிறந்த நாவலாசிரியர் , சிறந்த விமர்சகர், சிறந்த கட்டுரையாளர் இப்படி பலப்பல பரிமாணங்களை உடையவர்... காலச்சுவடு பத்திரிகையின் ஆசிரியர்...

கடந்த சனிக்கிழமை அன்று அமெரிக்காவில் உடல்நலக்குறைவால் மருத்துவமனையில சேர்க்கப்பட்டு நுரையீரல் பாதிப்பால் மூச்சுதிணறல் ஏற்ப்பட்டு மரணம் அடைந்தார். அவருடைய உடல் நாளை விமானம் மூலம் திருவனந்தபுரம் வந்து பின்னர் நாகர்கோவிலில் அவரது சொந்த வீட்டில் பொதுகமக்கள் பார்வைக்காக வைக்கப்படும்.

தமிழ் நவீன இலக்கிய உலகில் அவர் ஆற்றிஉள்ள பங்கு காலத்திற்கும் அழியாமல் இருக்கும். அவருடைய ஆத்மா சாந்திஅடைய நாம் அனைவரும் இறைவனை வேண்டிக் கொள்வோம்...

கவிதையே..நீ

2005-09-28T22:33:00.000-07:00

( கொஞ்சம் உணர்ச்சிவசப்பட்டு நானே கவிதை எழுதிட்டேன்...எப்படியாவது படிச்சுருங்க..)

1. பைபிள்-பாகம் 143

நான் உன்னை விட்டு விலகுவதும் இல்லை.
உன்னைக் கைவிடுவதும் இல்லை.
ஆனால் அன்பே..
இன்று office போய் வரவா..

2. ஏதோ..மறந்துவிட்டேனோ..

மறுபடியும் சரிபார்த்தேன்.
cellphone,
ID card,
Purse
அனைத்தும் எடுத்து இருக்க
யோசித்தேன்..
ஆ..ஆ...நினைவு வந்தது..
மறந்து போனது என் இதயத்தை..
வீட்டிலேயே..வைத்துவிட்டேன்..
போலும்.

( என்ன..தேடறீங்க..எதாயாவது எடுத்து இவன் மண்டைய உடைக்கலாம்னா....)

நல்ல சேதிதான்...

2005-09-28T22:16:00.000-07:00

நல்ல சேதிதான்...

வெகு நாள் இடைவேளி....

காலம் ஓட ஒட சட்டென்று வயது ஆனது தெரியவந்தது. ( டேய், முடி கொட்டியது கூட தெரிய வந்ததுனு சொல்லுடா)
சரி..சரி... ஒண்ணும் இல்ல... கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டேன்.. அதான் ரொம்ப நாளா வலைப்ப்தியமுடியவில்லை.
இதோ மறுபடியும் தொடரப்போகிறேன்..

என்ன.... கல்யாணம் ஆனதுல ஒரே romantic ஆ மட்டும் தான் நினைக்க தோணுது.....இப்ப தான் கொஞ்சம்
கொஞ்சமா உலக விஷயங்களை படிச்சுகிட்டு வரேன்.
குஷ்பு, தங்கர்பச்சான், இந்த மாதிரி கேள்விப்பட்டுகிட்டு வரேன்.. எல்லாததயும் பத்தி எழுதணும்னு ஆசை தான்... பார்ப்போம்..

வெகு விரைவில் மீண்டும் சந்திப்போம். அது வரை உங்களிடம் இருந்து விடை பெறுவது... ப்ரகாஷ்.ப்ரகாஷ்.ப்ரகாஷ்...
( டேய், என்ன டா sound .....)
இல்லண்ணா...சும்மா.. விளம்பரம் தான்.....

ரஜினி யின் அடுத்தபடம்

2005-07-06T01:39:00.000-07:00

ரஜினி இன் "இருட்டு"
"சந்தரமுகி" முடிந்த கையோடு இமயமலை , நேபால் என்று போகாமால் உருப்படியாக எதாவது செய்ய வேண்டும் என்று நினைத்த ரஜினிக்கு கையில் சிக்கியது "Black" ( Hindi) திரைப்படம்.... "Amitabh" இன் அபார ரசிகர், நண்பருமான ரஜினி "Black" படத்தை பார்த்து விட்டு மிகவும் உணர்ச்சிவசப்பட்டு விட்டாராம்... "amitabh " character இல் ரஜினி யும், ராணி முகெர்ஜி character இல் ( வேறு யாரு ) ஜோதிகாவும் நடிக்க போவதாக "Kollywood" வட்டாரங்கள் பேசிக்கொள்கின்றன.. தமிழில் அமைதியாய் ஆர்ப்பாட்டம் இல்லாமல், கதைக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து படம் எடுக்க கூடிய "Director" களில்மகேந்தரனும் ஒருவர்.. "முள்ளும் மலரும்", "கை கொடுத்த கை".. மூலம் ரஜினி யை உயரத்துக்கு கொண்டு சென்றவர். "Visual Media" வை தமிழ் திரைஉலகுக்கு வெளிச்சம் போட்டு காட்டியவர்.. அவர் தான் ரஜினியின் "இருட்டு" இன் "Director .. கொஞ்சம் கூட "Compromise " செய்யாத மகேந்தரன் "Black" திரைபடத்தை "Remake" செய்வதர்க்கு "DoubleOK" கூறிவிட்டாராம்... "சந்தரமுகி" வெற்றி படமாக இருந்தும் அதன் "ComedyTrack" கினால் கொஞ்சம் வருத்தபட்டாராம் ரஜினி. அதனால் இந்த முறை "இருட்டில் " உள்ளதை உள்ளது போலவே எடுப்பதற்க்கு கூறி இருக்காறாம்.. "செல்வராகவன்" இன் ஆஸ்த்தான "Camera man அரவிந்த் கிருஷ்ணா" ( காதல் கொண்டேன், 7G ) தான் இப்படத்தில் "camera" வாம்..... இசை.... "Maestro "...... திருவாசகசம் CD வெளியேட்டு விழாவிலேயே ரஜினி யிடம் ஒப்பந்தம் அளித்து விட்டதாக நெருங்கிய வட்டாரங்கள் கூறுகின்றன..... ரஜினி கேட்டு கொண்ட படியால் , இளையராஜாவே 2 பாடல் எழுதி அவரே பாடப்போவதாக செய்தி. அப்ப "Black" திரைப்படத்தில் வரும் அந்த முத்த காட்சி இடம் பெறுமா ? ..ரஜினியை மறுபடியும் உயரத்திர்க்கு கொண்டு செல்லுமா இந்த படம் ??? ..பொறுத்திருந்து பார்க்கலாம்...
பி.குஒரு வேளை இந்த "Blog" ஐ "ரஜினி" பார்த்தா தான் இது நடக்கும்..எனக்கு ஆசைதான்.. பாப்போம்.

"ராம்" - திரைவிமர்சனம்

2005-04-12T21:24:00.000-07:00

இயக்குநர் அமீரின் ( மெளனம் பேசிய்தே..) பாலாவிடம் பணியாற்றியவர் "மெளனம் பேசிய்தே" வை தொடர்ந்து ஒரு வித்தியாசமான திரில்லரை கொடுத்துள்ளார்.. திரில்லருக்கு தேவையான வேகம் முதல் பாதியில் இருந்தாலும் இரண்டாவது பாதியில் மெதுவாக திரைக்கதை நகர்த்தப்படுகிறது. பாலாவின் Assistant என்பதால் என்னவோ "மனம் பாதிக்கப்பட்ட" ( ஆன்மீகநாட்டமுடைய) பாத்திரத்தை Hero வாக தேர்ந்து எடுத்துஉள்ளார் இயக்குநர். பாலாவின் பாதிப்பு நிறைய இடங்களில் தெரிகிறது.

படத்தின் முதல் காட்சியில் வீட்டில் உள்ள அழகான photo albums, TV இன் சத்தம் என்று காட்டிவிட்டு அடாதடியாக ரத்தவெள்ளத்தில் Heroவயும், அவன் அம்மாவையும் காட்டும்போது Director நிமிர வைக்கிறார். அடுத்த அடுத்த மாற்றங்கள் நம்மை சீட்டோடு கட்டிப்போட்டு விடுகிறது. Hero ராம் யார் எப்படிப்பட்டவன் என்று நாம் கற்பனை செய்து கொள்ளும்போது காட்சிகளும் அதே கோணத்தில் கொண்டு செல்லப்பட்டு இருப்பது நல்ல கதை சொல்லும் பாணி என்று சொல்லலாம். உதாரணம் சரண்யா (ராமின் அம்மா) அவன் "Mentally Retrated" இல்லை என்று கூறும் காட்சி.
"ஜீவா" ( தித்திக்குதே ) நாயகன் இதற்காக உடம்பையும் வளர்த்துகொண்டு இருக்கிறார். அவர் முக பாவங்கள் அளவுக்கு வசனங்கள் சரியாக வரவில்லை. இது முழுக்க முழுக்க "Director" இன் படம் மட்டுமே. சரண்யா மெல்லிய குரலில் நன்றாய் செய்துஇருக்கிறார். "Police Commissor" ஆகவரும் ரகுமான், "SubInspector" மலைச்சாமி ஆக வரும் முரளி( டும் டும் டும், ஜெமினி) கூட பாத்திரத்தைஉணர்ந்து செய்துஇருக்கிறார்.
"கஞ்சா கறுப்பு" ( பிதாமகனில் ஒரு காட்சியில் வந்து கஞ்சாஇழுக்கும் வண்டி இழுக்கும் தொழிலாளி) "வாழவந்தான்" என்ற பாத்திரத்தில் யதார்ததமாய் மதுரை தமிழில் பேசி சிரிக்கவைத்து இருக்கிறார். கதையோடு ஒட்டி சில நகைச்சுவை இருப்பதால் ரசிக்கவைக்கிறது.
பக்கத்துவீட்டு "கஜாலா" விற்கு ஆன்மீகம்வயப்பட்ட ராமின் மீது காதலாம். ( அழுத்தமாக இல்லை) தேவைஇல்லாத "Commericial" ஆக்கப்பட்ட ஒரு பாடல் வேறு இவருக்கு. ( தயாரிப்பாளரின் கெடுபடியாக கூட இருக்கலாம்). கஜாலா காதலை சொல்ல, ஜீவா "சோழம் சாப்பிடறயா?" என்று குறிப்பால் கூறுவது சிறந்த காட்சி.

கொடைக்கானலில் மொத்த படப்பிடிப்பு நடந்துள்ளதால் "ராம்ஜி" யின் ஒளிப்பதிவு சிறப்பாக உள்ளது. குறிப்பாக TOP Angle லில் ராம் வில்லனை தேடும்பொழுது எடுக்கப்பட்ட பாடல் காட்சி கண்களூக்கு குளிர்ச்சி.

யுவன் மறுபடியும் சாதித்து இருக்கிறார். இதைப்போன்று திரில்லர் படங்களூக்கு பின்னணிஇசை சிறப்பாக அமைவது படத்திற்கு மேலும் வலுவைக்கொடுக்கிறது. வித்தியாசமான திரைக்கதை, திடுக்கிடும் திருப்பங்கள் மொத்ததில் "ராம்" அமீருக்கு ஒரு வெற்றிபடமே.

ஆளு இல்லாத கடைக்கு

2005-03-10T18:28:00.000-08:00

ஆளு இல்லாத கடைக்கு யாருக்குடா டீ ஆத்தற ? அப்படித்தான் இருக்கு என்னோட கடை.

துறந்து வைச்சு ஈ மொய்க்குது . டீ கடைல ஒரேஒரு டீ ய வச்சுகிட்டு ஒரு மணிநேரம் பேப்பர் படிக்கற மாதிரிகூட இங்க யாரும் இல்ல.
சலூன் கடையில முடி வெட்டிக்க போறேமோ இல்லயோ, நல்ல தலைய வாரிட்டு திரும்பி வந்துருவோம்..அங்க கூட கடைக்காரன்க்கு தெரியும் யாரு வந்தாங்க்ன்னு.. இந்த கடைல அதுவும் இல்ல..

ஒரு வேளை சரக்கே இல்லயோ அல்லது சரக்கு மாஸ்டர் சரி இல்லயோ ?? சரி, இப்ப தானே கடை ஆரம்பிச்சு இருக்கோம்....
pickup பண்ணீக்கலாம்....

சரி புலம்பறத விட்டுட்டு வந்த விஷயத்த சொல்லறேன்...

ஒரு வருஷம் கழிச்சு இந்தியா போறேன்... இந்தியா ல போய் வலைப்பதிய முடியுமான்னு தெரியல.. அதனால ஒரு 2 வாரத்துக்கு விடுமுறை விட போறேன் இந்த வலைப்பதிவுக்கு...
கண்டிப்பா இந்தியால இருந்து வந்ததுக்கு அப்பறம் நிறைய matter இருக்கும்னு தோணுது...

அதுவரை உங்களிடம் இருந்து விடைபெறுவது..

கடை நிறுவனர்..
பிரகாஷ்

கவிதை...

2005-03-06T17:29:00.000-08:00

சத்தியமா.. நான் எழுதலங்க....... நான் படித்து ரசிச்சது..

தண்டவாளத்தில் சாய்ந்து
கிடக்கும் ஒற்றை
பூ நான்.
நீ
நடந்து வருகிறாயா ?
ரயிலில் வருகிறாயா ?

- பழனிபாரதி.

நீ கொடுத்த முத்தத்தை
காற்று பிடுங்கி விட்டது.
அன்பே
இன்னொன்று தருவாயா ??
கன்னத்தில்....

( ஆனந்த விகடன் )

குருடனின்
சோற்றுதட்டில் பிரியாணி
அகப்பட்டது
ஒரு ஆட்டுக்கண்.

( எங்கோ படித்தது.. )

கடவுளும்..காயமும்

2005-03-02T20:35:00.000-08:00

"கடவுள் இருக்காரா டா ? எங்கடா இருக்கார் ?" னு ஸ்டாலின் கேக்கும் போது நான் பேச மாட்டேன். "நான் Churchக்கு போயே 7 வருஷம் இருக்கும் டா..சரிடா. அப்படியே நீ சொல்லற மாதிரி கடவுள் இருக்காருன்னா எதுக்கு டா, எனக்கு மட்டும் எல்லாம் தப்பாவே நடக்குது ??. " னு ஒரு நாள் புலம்பி தள்ளினான். ஒரு 20 வயசு பையன கடவுள் கொஞ்சம் அதிகமாகவே சோதிக்கராரோன்னு தோணும்.எனக்கு ஸ்டாலின் திசை தெரியாமல் அலையும் படகு போல தெரிந்தான்..

ஸ்டாலின் ஐ சுத்தி எல்லாமே அவிழ்க்கபடாத முடிச்சுகளாகவே இருந்தன. சமுதாயத்தில் உள்ளவர்கள் சாக்கடையை உடம்பில் பூசிக்கொண்டு "சந்தனம்.." என்று நினைப்பவர்கள் தான் அதிகம் என்பது அவனுடய வேதாந்தம். அது ஏனோ, என்னிடம் மட்டும் பொங்குவான். என்னால் அவனை தேற்ற முடிந்ததே தவிர, அவன் காயங்களை ஆற்ற முடியவில்லை..

"எங்கஅக்கா "Julie" கிட்ட பேசி 3 வருஷம் இருக்கும் டா,இப்ப எல்லம் வீட்டுல யாரு கூடவும் பேசரது இல்லா டா. அம்மா உள்பட.." னு சொல்லுவான். 12th Fail,
ITE ல சேர்ந்தான் அங்கயும் சரிவரல. "இந்த சூழ்நிலைல எப்படிடா படிக்க முடியும் ..சொல்லு ??.." என்று படிக்காததற்க்கு சூழ்நிலையை காரணம் காட்டுவான்.16 வயதில் ( விவரம் புரிஞ்ச வயசு ) "பீடி தான் கவலைக்கு விடை என்ற தேட ஆரம்பித்தவன், Kings, கள், Quarter, பான்பராக், இப்படி அனைத்திலும் தேடினான்.. பாவம் பைத்தியகாரன் !!!. அவனுக்கு விடை மட்டும் கிடைக்கவே இல்லை...

அவனுக்கு பிடிச்ச விஷயம் கிரிக்கெட் மட்டுமே. பிரச்சனைகளை கிரிக்கெட் பாலாய் நினைத்து, அதை முடிந்த வரை பலம் கொண்டு மட்டையால் விளாசுவான்.. பந்து "Boundry" யை தொடுமே ஆனால் அவன் பலமாக சிரிப்பான், எதோ பிரச்சனைகளை இவன் ஓட விரட்டியது போல்.. ஆனால் உண்மை நிலை வேறு. சமூகம தான் அவனையும், அவன் குடும்பத்தையும் "கிரிக்கெட் பந்தின் நூல் தெரியும்" வரை பிய்த்து இருந்தது. காரணங்கள் கோரமானது, கொடூரமானது.யாரையும் குத்தி கிழித்து புண்படுத்தி விடும் கூர்மை உடையது..

அன்று ஒரு நாள் "Royal Cricket Team" மொத்தமும் இருந்தது குட்டி சுவரில். வழக்கம் பொல ஓட்டவாய் ஈஸ்வரன் உளறி கொண்டு இருந்தான். "இன்னிக்குபால்பாண்டி இல்ல, அவரு தாம் ல ..Arun Wines...ஸ்டாலின் வீட்டுக்கு வந்து .. கன்ன பின்னானு கெட்ட வார்த்தை ல பெசினாரு...அவர் மாட்டுக்கு வீடுக்குள்ள போய்ட்டாரு?.கூட தடிமாடுங்க மாதிரி 3 பேரு வேற ??..." என்று அக்கம் பக்கம் பார்க்காமல் உளறியவனை சந்துரு தான் திசை திருப்பினான். "...Night Second Show போவாமா டே.. ? " என்று.

இதை கேட்டதில் ஸ்டாலின் காயங்கள் மேலும் கொப்பளங்கள் ஆகி இருந்தன. அவன் கண்களிள் கண்ணீர் கசிய தொடங்கியது. இருட்டை நோக்கி நடந்த அவனுக்கு கால்கள் பிண்ணிகொண்டன. அன்று எனக்கு பட்டும் படாமலும் தெரிந்த ஸ்டாலின் விஷயங்கள் நிர்வாணமாக்க பட்டன. ஸ்டாலின் அப்பா ஸ்டாலின் இன் சித்தியுடன் கோயம்புத்தூரில் இருப்பது, Julie உம் Baskar உம் ........., பின்னர், தட்டிக்கேக்க முடியாமல் வீட்டினுள் அத்துமீறும் கடன்காரர்கள்( ஸ்டாலின் அப்பா வாங்கியது தான் கடன் அனைத்தும்) ...இப்படி அடுக்கு அடுக்காய் .....ஸ்டாலின் அம்மாவின் "Co.op Store Clerk" உத்தியோகம் Julyயின் காலேஜ் படிப்பிற்க்கும், ஸ்டாலின் தம்பி இன் ஸ்கூலிற்க்கும் மட்டும் போதுமாய் இருந்தது...அதனால் கடன் குட்டி போட்டு,பேரன் பேத்தி எடுத்து இருந்தது என்று அனைத்தும் விளங்கியது. ஸ்டாலின் படிப்பின்மையும், கையாலாகதனமும் அவனது வாயை நன்றாக கட்டி இருந்தது வீட்டில்.

நாட்கள் நகர்ந்தன. அவன் காயங்கள் சீழ் வைத்து ஈ மொய்க்க ஆரம்பித்து இருந்தது. சரி. "தற்காலிக விடுமுறை" தான் விடை தரும் என்Dரு ஸ்டாலின் ஊரை விட்டே ஒடினான்..6 மாதம் வேலை பார்த்து விட்டு வீடு திரும்பினான். திருப்பூர் இல் வேலை பார்த்ததால் "4 பனியனும்", கொஞ்சம் கைகாசு மட்டுமே வீட்டில் கொடுக்க முடிந்தது. பின்னர் ஊரிலேயே காலையில் "Tea கடை cashier", இரவு "புது காலனியின் Night watchman" என்று ஸ்டாலின் பல அவதாரஙள் எடுத்து உழைக்க ஆர்ம்பித்தான். அவன் காயங்களும் சற்று ஆற தொடங்கி இருந்தன..என் வீட்டிற்க்கு வருவதை கூட குறைத்து இருந்தான். முதல் விடிவு ஸ்டாலின் இன் தம்பியை ( 8 வயது ) அவன் அப்பா கோயம்புத்தூர் கூப்பிட்டு கொண்டதுதான்...

நானும் வேலை நிமித்தம் Bangalore ல் இருந்தேன். 4 வருடம் கழித்து சந்துருவின் கல்யாணத்தில் அனைவரையும் பார்த்தென். "எலேய் ஸ்டாலின் தூத்துக்குடி Spic ல வேலை செய்தாம் ல.....போன வருஷம் "Julie" பையனுக்கு "Paptism" பண்ணாங்கல. Basker கூப்பிட்டதால நாங்களும் போய் இருந்தோம் ல" என்றான் ஈஸ்வரன். சந்தோசமாய் இருந்தது..ஸ்டாலின் இன் Address கேட்டேன் ஈஸ்வரனிடம். "Address இல்ல.டே ஆனா இந்த PP phone number கொடுத்தான் ல " என்றான்.

என் Mobileஇல் இருந்து "43288354" டையல் செய்தேன். ""யாரு என்ன வேணும் ?" எடுத்து பேசியது ஒரு ஆண் குரல். "ஸ்டாலின் இருக்கனா" என்றேன்.. "யாரு..ஸ்டாலின் தம்பியா..ஒரு நிமிஷம் line ல இருங்க....எலேய் சின்ன பையா, பக்கத்து வீட்டு தம்பிக்கு phone. ஓடி போய் கூட்டியா போ" என்று யாருக்கோ சொல்லியது எனக்கும் கேட்டது. "அரிசி நல்ல அரிசி மா, தோசைக்கும் நல்ல இருக்கும், சோறு வடிச்சீங்கன்னா பூ போல இருக்கும் மா." phone ஐ அப்படியே வைத்து விட்டதில் அது ஒரு மளிகை கடை என்று எண்ணிகொண்டேன்.

2 நிமிடம் கழித்து, "ஹலொ, யாரு பா ??" என்றது ஒரு பெண் குரல்..ஸ்டாலின் அம்மாவாக இருக்ககூடும் என்று ஊகித்துகொண்டேன். "நான் ஸ்டாலின் Friend .....மா..எப்படி மா இருக்கீங்க ?". என்று என்னை அறிமுகம் படுத்திகொண்டேன். "தம்பி....நீயா பா....நாங்க கர்த்தர் கிருபைல நல்லா இருக்கோம்....நீ நல்லா இருக்கியா பா ? " என்னை அன்பாக விசாரித்தார்காள். அவர்கள் வார்த்தையில் வேதனையின் வாடை அரவே இல்லை. மாறாக நிம்மதியின் நருமணம் மட்டுமே இருந்தது ."ஸ்டாலின் இல்லயாமா ?" என்றேன். "இல்ல பா.. இப்ப தான் Churchக்கு போனான் பா. ஏதோ "கூட்டு பிராத்தனையாம்"..பா.. அவன் வந்த உடனே phone செய்ய சொல்லுதேன்.. ..இப்ப வைக்கட்டுமா பா? " என்று phone ஐ வைத்த போது என் கண்களில் ஒரே ஒரு துளி நீர் மட்டும் எட்டி பார்தது ஆனந்தத்தில்..

HighTech-Puspak

2005-02-23T18:18:00.000-08:00

"We will be landing in another 10 minutes" என்ற Indian Airlines அறிவிப்பு மகிழ்ச்சியை தந்தது. "Puspak" ஐ பார்க்க போகிறேன் என்னும் எண்ணத்தில் சந்தோஷம் பீறிட்டு வந்தது.."2 minutes Maggi" செய்யும் நேரத்தில் Immigration check, Security Check, baggage clearance எல்லாம் முடிந்து இருந்தது. "பெரிய முன்னேற்றம் தான்" என்று எண்ணிகொண்டென்....எங்கு பார்த்தாலும் Cellphone, Laptop, Security எல்லாமே ஒரு High Tech ஆக காட்சி அளித்தது. Airport ஐ விட்டு வெளியே வந்து "Puspak" கண்ணில் தட்டு படுகிறதா என்று மேலே பார்த்தேன்.. அப்பொழுது ஒரு குரல்.

"என்ன பா மேல பாக்கற.?? " என்னை Receive செய்யவந்த அப்பா. " வேற என்ன பா ? Puspak" தான். உலகத்துலேயே Cheap and Best High Technologyல "புஷ்பக்" நம்ம இந்தியா ல பறக்கறது ரொம்ப பெருமையா இருக்கு பா" என்றேன்.. தன்னுடைய அதே பழைய Sentiment "Lancer " ஐ மறுபடியும் கொண்டு வந்து இருந்தார்.. "கொடுத்து விட்ட சாம்பார் பொடி எல்லம் இருக்கா, தீர்ந்து போச்சா ?.. என்ன டா இளைச்சு போய்ட்ட, வேல ஜாஸ்தியா?" அம்மா கேள்விகளை அடுக்கி கொண்டே போனாள் பதிலுக்கு காத்திராமல்.

"Road க்கு மேல AIR ல 2 Layers. அதுல First Layer ல 200KM Speed, இரண்டாவது Layer ல 300 KM Speed ல தான் Pushpak போகும் அதான் Rule." என்று அப்பா சொல்ல "உம். Net la படிச்சேன், வரும் போது flightல கூட Documentry பார்த்தேன் பா". என்று தலை ஆட்டி விட்டு மறுபடியும் மேலே பார்க்க ஆரம்பித்தேன்.
அதோ , அதோ. ஒன்றை பார்த்துவிட்டேன். சிறிய , அழகான "HighTech-Pushpak". "அப்பா, அதோ, அங்க பாரு அங்க பாரு" என்றேன் சிறு குழந்தையை போல் கையை தூக்கி காட்டியபடி. "Tata and Reliance, private Puspaks வைச்சு இருக்காங்க. ஆனா Majority Government Pusupak தான் டா" என்றார் அப்பா.

Car இல் வீடு வந்து சேரும் வரை வழி எல்லாம் ROAD க்கு மேல் பறந்து கொன்டு இருந்த "Pushpak" ஐ விரல் விட்டு எண்ணீ கொண்டே வந்தேன். KK நகர் லில் Car
நுழைகிறது, ஆச்சரியம் "RTO" விற்க்கு அடுத்து இருந்த காசி குப்பத்தை காணவில்லை.. "அப்பா, குப்பம் என்ன மறுபடியும் தீ ல எறிஞ்து போச்சா ??" என்றேன் வேதனையாக.."இல்ல பா, New Chennai" வந்ததுல இருந்து நிறைய Change டா" என்றார்.. "சும்மாவா Governemnt ஒரு புது ஊரே இல்ல கட்டி இருக்கு!!" என்றாள் அம்மா. "இன்னும் 2 நிமிடத்தில் குறிப்பிட்ட முகவரியை சென்று அடைவோம்.." Car இன் GPS தமிழில் அறிவித்தது.. கதை எல்லாம் பேசிக்கொண்டே அம்மா கையால் சமைத்த வெங்காயசாம்பாரையும், வெண்டைக்காய் பொறியலையும் ஒரு பிடி பிடித்தேன். அடுத்த நாள் "Pushpak" இல் Office போகும் எண்ணத்தை அப்பாவிடம் கூறிவிட்டு "Pushpak" கனவோடு உறங்கிப்போனேன்..

"கொசல்யா, சுப்ரஜா, ராமபூர்வா.." சுப்ரபாதம் என்னை எழுப்பி விட்டது.. "அம்மா, தண்ணி Problem எப்படி இருக்கு அம்மா ??" என்றேன் Silver Tumbler லில் "Filter
Coffer" யை உறிஞ்சியபடி.. "கூவம் சுத்தம்" பண்ணதுக்கு அப்பறம் ஒரு Problem உம் இல்ல டா. போறாத குறைக்கு "கடல் தண்ணி வேற சுத்திகரிச்சு Tape லயே
வருதா..தாராளமா செலவழிக்கலாம்.. ".னு பேசிக்கொண்டே Whistle செய்த Cooker இன் மண்டையில் ஒரு குட்டு குட்டினாள்... "நான் உனக்கு Net a "Puspak" Book
பண்ணிட்டேன் 8:48 க்கு நம்ம மொட்ட மாடி லேயே வரும் Be Ready" என்றார் அப்பா.. "தமிழ்ல இருக்கறதுனால ரொம்ப வசதி பா.. நான் கூட Book பண்ணுவேன் தெரியுமா?..." என்றாள் அம்மா பெருமையாக.. நெழிந்து போனேன்....இது அல்லவா அனைவரின் கனவும். பெருமூச்சு விட்டுகொண்டு சாதித்த அனைவருக்காகவும், நான் பெருமை பட்டு கொண்டேன்..

மொட்டை மாடியில் காத்து இருந்தேன் "என் Pushpak " இன் வருகைக்காக.. சரியாக 8:48.. மேலே பார்க்கிறேன், எனக்காக ஒரு வெள்ளை நிற சிறிய Pushpak "கட்டபட்ட எலுமிச்சம்பழத்தோடு இறங்கியது..". Automatic கதவு திறந்தது. "வணக்கம் Sir, ". என்றான் Pilot. Name Plate ல் "முனிசாமி" பளிச்சிட்டது. மெல்லிசாக Latest யுவன் சங்கர் ராஜா வின் Music Album ஓடிக்கொண்டு இருந்தது. Pilot க்கு தேவையான Controls ஐ தவிர, அங்கு ஒரு GPS, ஒரு MusicSystems , குட்டி Laptop , ஒரு சாமியார் Photo ( யாருன்னு தெரியல. ) உம் இருந்தது.. பின்னர் திருவள்ளுவர் பக்கத்தில் ஒரு குறளும், 1+1 உம் கூட எழுதி இருந்தது. "Seat Belt ஐ போட்டுங்க Sir " என்றான்.

"Pushpak" தன் இறக்ககையை ( Fan) சுத்திவிட்டு பறக்க ஆரம்பித்தது.. "உம், எத்தன மாசமா Pilot ??." என்றேன் முனிசாமியிடம்.. "6 மாசம் ஆச்சு Sir , எங்க பரம்பரை முன்னாடி ஆட்டோ தான் ஓட்டிக்கிட்டு இருந்தது. இது Government வேலை அதான், இங்க வந்துட்டேன்,Sir.. " என்றான். என்னுடைய பார்வை அந்த கதவிற்க்கு பக்கம் இருந்த பொருள் மீது தாவியது..அங்கே..ஒரு சிறிய அழகான Digitial Meter. ."Meter, சூடு வைத்ததா ? வைக்காதாதா ? "என்றேன் கிண்டலாய்.. "Sir, Digital Meter Sir ..ஒழுங்கா ஓடும் Sir." என்றான் சிறிய புன்னகையோடு..

"KK நகர் ல இருந்து TNagar வரை 879Rs, 3 Minutes அப்பா சொன்னது நினைவு வந்தது. " 879" மறுபடியும் சொல்லி கொண்டேன்.. சரியாக 3 நிமிடத்தில் இல்
இறங்கியது Company இன் மொட்டை மாடியில்.. Meter ஐ பார்க்கிறேன்.. 1000 Rs என்று காட்டியது.... பலத்த யோசனைக்கு பிறகு "சரி போட்டும்" , என்று 1000 ஐ
நீட்டிநேன்". முனிசாமியிடம்...

"Sir.....என்ன Sir கரீட்டா 1000 குடுக்கறீங்க, கொஞ்சம் Meter க்கு மேல போட்டு தாங்க Sir".. என்றான் தலையை சொறிந்து கொண்டே...

"Black" - திரைவிமர்சனம்.

2005-02-21T01:05:00.000-08:00

Sanjay Leela Banshali ( Hum Dilke Chuke Sanam, Devdas ) HINDI சினிமாவில் எடுத்து இருக்கும் அசாத்தியமான முயற்சி. கல்நெஞ்சகாரர்களையும் கரைய வைக்கும் இந்த காவியம். சுகம், துக்கம், இயலாமை, ஆற்றாமை இப்படி நிறைய உணர்ச்சிகளில் நம்மை அறியாமலும் பொங்கி வரும் கண்ணீரை கட்டுபடுத்தமுடியவில்லை.

Michelle McNally ( Aayesha Kappor/ Rani Mukerjee ) பார்க்க முடியாத, காதும் கேக்க முடியாதவள். இவளை உலகுத்துடன் பேச வைத்து வாழ்க்கையில் வெற்றி பெற வைக்கிறார் Special Teacher Amitabh. கடைசியில் Teacher க்கே Teacher ஆகி மனதை நெகிழ வைக்கிறாள் Rani.

முதல் பாதியில 8 வயது Michelle ஆக வரும் "Aayesha Kapoor" னின் நடிப்பு நம்மை கட்டி போட வைக்கிறது. முதல் காட்சியிலேயே நம்மை அதிற வைக்கிறாள். இவளூக்கு முதல் படமாம், சொன்னாலும் நம்பமுடியவில்லை.. Child Actress award 2005 உனக்கு தான் Aeyeshaa..சந்தேகமே இல்லை.

கொஞ்சம் யோசித்து பார்க்கிறேன்..பார்க்கவும் முடியாமல், கேக்கவும் முடியாமல் வாழ்க்கையில் வெற்றி பெறுவது சாத்தியமா ? சாதித்து காட்டீருக்கிறாள் ராணி. ராணி முகர்ஜி நடிப்பிற்கு தீனி போட்ட படம் இது. உணர்ச்சிகளை காட்டுவதற்கு "கண்" அல்லது "பேச்சு" வேண்டும். இவை இரண்டும் இல்லாமல் ராணி சிரிக்க எண்ணும் போது நாம் சிரிக்கிறோம், அவள் அழ நினைக்கும்போது நாம் அழுகிறோம். ராணி நீ நடிப்பிலும் ராணி தான்.

"Big B" Amitabh இவர் இல்லாத Frame இல்லை என்று சொல்லலாம். மனிதர் புரட்டிஎடுத்துஇருக்கிறார். "நான் இப்ப எப்படி திரும்பி போவது ? " என்று கேட்கும் காட்சியிலும் "yes..ofcourse The Princial" காட்சியிலும் தனக்கு வந்திருக்கும் நோய் அவருக்கு தெரியாமல் நமக்கு முதலில் தெரியபடுத்தி விடுவது "Class".

Sanjay இன் ஒரு ஒரு Frame உம் செதுக்கபட்டவை. "Script" , "ScreenPlay" இல் கவனமாக கையாண்டு இருக்கிறார். அந்த "Sensitive" ஆன விஷயத்தை காமம் சிறுதும் கலக்காமல் கண்களில் கண்ணீரோடு அந்த காட்சியில், இதயதுடிப்பை இரண்டு நிமிடங்கள் நிறுத்திவைக்கிறார். வேறு விதமாகவும் காட்டீருக்கலாமோ ? Sanjay இந்த படம் 2'30 மணி நேரம் ஓடுவது தேவைதானா ? கொஞ்சம் வெட்டீருக்கலாமோ ? உம். புரிகிறது. எல்லா காட்சிகளுமே உணர்ச்சிகளின் வெளிப்பாடாய் தானே இருக்கிறது. எதைதான் வெட்டுவது ?

"Ravi.K.Chandran" ( கன்னத்தில் முத்தமிட்டால், ஆயுத எழுத்து ) தான் இதில் camera வை கையாண்டுஇருக்கிறார். "Blind" என்பதாலோ என்னவோ Michelle வெளிச்சத்துக்கு வரும்வரை, நம்மையும் இருட்டிலேயே படம் காட்டீருக்கிறார். இயற்கை இல்லாமல் வெறும் மனிதர்களின் உணர்ச்சிகளை மட்டும் படம் பிடித்து காட்டிய இவருக்கு ஒரு சவாலாக இருந்துஇருக்கும் என்பதில் மாற்றுக்கருத்தே இல்லை எனலாம்.

"Holloywood" இன் "Miracle Worker" ( 1962 ) தான் "மூலம்" என்கிறது சில வலைப்பதிவுகள். இருந்தாலும் Aayeshaa / Rani Mukerjee / Amitaabh / Sanjay இவர்களின் கடினமான உழைப்பு "Miracle Worker" யை போலவே "Award" களை அள்ளித்த்ரும் என்பதில் துளிஅளவும் சந்தேகம் இல்லை.

"Black" ஒரு உணர்ச்சிகளை வெளிச்சம் போட்டு காட்டிய வண்ணபடம்....

கொலுசு சத்தமும்...மல்லிகைப்பூவும்.

2005-02-17T19:11:00.000-08:00

திருநெல்வேலி ல இருந்து மதுரை வழியில் தான் எஙக ஊரு. கிராமமும் நகரமும் கலந்து செய்த கலவை அது.. Main Road ல இருந்து குறுக்கால நடந்தா ஒரு Railway Gate வரும். Railway Gate ல இடது பக்கமா சீவிலப்பெரி, வலது பக்கம் குறிச்சிகுளம். Railway Gate ல இருந்து 10 நிமிஷம் எங்க colony. அந்த 10 நிமிஷம் station ல இருந்து வீடு வரதுக்குள்ள வேர்த்து கொட்டி இருக்கும். அதுவும் வெள்ளிக்ககிழமை உயிரே போய்டும். என்ன தான் சத்தமா சாமி பேர சொன்னாலும் எனக்கு கொலுசு போட்டு "செண்பகம்" வர சத்தம் மட்டும் எப்பவும் கேக்கற மாதிரியே இருக்கும்..

இந்த பயம் எப்ப ஆரம்பமாச்சுன்னு எனக்கு நாநே கேட்டபோது கிடைத்த பதில்.."8th la தேவதை இளம் தேவி.. உன்னை சுற்றும் ஆவி" ன்னு ஒரு பேய் பாட்டு வரும்.. அப்பன்னு தான் தோணுது. நான் பார்த்த முதல் பேய் படம் அது தான்...

கொஞ்சம் கொஞ்சமா விவரம் புரிய புரிய கிராமத்து பேய் கதையும் கூடவே தெரிஞ்சுகிட்டேன். அல்ப ஆயிசுல செததவங்க எல்லாம் "பேயா பிசாசா அலைவாங்க" ன்னு ஆழமா பதிஞ்சு போன நாட்கள் அது. "புளீய மரத்துல தான் அதிகமா பேய் இருக்கும்னு எஙக பாட்டி சொல்லுவாங்க. நம்ப முடியல.. இருந்தாலும் "இருக்குமோன்னு சந்தேகம் மட்டும் என் மனதில் முளைத்து இருந்தது. "செண்பகம் இஙக தாம்ல சுத்துது.." னு அடிக்கடி Raiwalystation Gatekeeper சொல்லுவாரு.

வீட்டுக்கு பக்கதில "பண்டாரதேவர் தென்னந்தோப்பு கிணறு. ஆழம் ஜாஸ்தி. அதுல குளிக்கறது ஒரு சுகம் தான். ஆனா பயமும் உண்டு. காரணம் "செண்பகம் தான்". 17 வயசுல தற்கொலை பண்ணி செத்து போய் இருக்கா அவ. அதுக்கு அப்பற்ம் இரண்டு மூணு கொலை ( தற்கொலை) அந்த கிணத்துல நடந்துஇருக்குன்னு மாடசாமி மாமா சொல்லுவாரு."செண்பகம்" ஆவி அங்க தான் எப்பவும் சுற்றிகிட்டு இருக்குமாம். Night சிரிப்பு சத்தம் கேக்கும்னு தோப்பு watchman சுடலை அடிக்கடி சொல்லுவாரு. "SOAP" சீக்கிரம் கரஞ்சு போகுமாம். "Shampoo" காணாம போகுமாம். சிவப்பு துண்டு நனைஞ்சு போகுமாம். தனியா குளிக்க போனா நம்ம கூட அவளும் வருவாளம். குளீச்சு முடிச்சி வெளிய வந்த அப்பறம் கூட "சலசலப்பு சத்தம்" கேட்டு கிட்டு இருக்குமாம். இது எல்லாம் கேட்ட அப்பறம் எனக்கும் பயம் இருந்தது.. ஆனால் காட்டிக்கொள்ளவில்லை.

வெள்ளிக்கிழமை ஆச்சுனா "செண்பகம்" Railway station பக்கத்துல இருக்கற "RiceMill" வீட்டுக்கு வருவா.. அவ பிறந்த வீடு அது தான். அவ செத்து போனதுக்கு அப்பற்ம் அவஙக வீட்டுல ஊர விட்டே போய்ட்டாங்க.. ரொம்ப நாள் பூட்டி கிடந்த வீடு ஒரு நாள் "பண்டாரதேவர்" நால RICEMILL ஆச்சு. ஆனா, அவரோட 23 வயசு சுபாஷ் செத்துபோன உடனே RICEMILL அ மூடிட்டாரு. இப்பவும் அது மூடி தான் இருக்கு. "குறிச்சிகுளத்து" ஆளூங்க கூட நிறைய பேரு NightShift முடிஞ்சுவரும் போது கொலுசு சத்ததை கேட்டுஇருக்காங்க. வெள்ளிக்கிழமை கண்டிப்பா அந்த Ricemill வாசல்ல மல்லிகைப்பூ இருக்குமாம். கொஞ்சம் கொஞ்சமா "செண்பகம்" எல்லார் மனசுலயும் ஆழமா பயத்த தெளிச்சுஇருந்தா..

ஒரு நாள் திடீருன்னு நல்ல இருந்த "நம்பிராஜ்" எதயோ பார்த்து பயந்து போயிருக்கானு சொல்லி அவனுக்கு "வேப்பல" அடிச்சத பார்த்தேன். அப்பறம் ஒரு நாள் Railway station Pump ல தண்ணி குடிக்கும் போது "GoodsTrain" ல அடிபட்ட ஒரு "தல இல்லா முண்டத்த" பார்த்தேன். இது எல்லாமே என்னோட "இளமைவயச" மிரள வைத்தது உண்மை தான். "செண்பகத்தை" நானும் நம்ப ஆரம்பித்து இருந்தேன்.

கிராமத்துல சில பேரு கண்ணுக்கு மட்டும் "பேய் தெரியுமாம்".. என்னோட Classmate மாரிமுத்து அம்மாவுக்கும் அப்படிதான். ஒரு வாட்டி "மாரிமுத்து"வ பேய் பிடிச்சுருச்சு.. 4 நாள் விடாம் காய்ச்சல், வாந்தி பேதி எல்லாம். Doctor கிட்ட போயும் சரியாகல. அன்னிக்கு Night அவங்கவீட்லுல மாடு, நாய் பூனை எல்லாம் கத்திக்கிட்டு இருந்திச்சாம். மாரிமுத்து அம்மா சந்தேக மட்டு வெளியவந்து பார்தது இருக்காங்க. அங்க..அங்க.. "செண்பகம்" விரிச்ச தலையோடு நின்னுக்கிட்டு இருந்துஇருக்கா.... மாரி அம்மா பயந்துபோய்.."செண்பகம் என் பையன விட்டு போயிடு.. உனக்காக சுடலமாடன் கோவில்ல நாளைக்கே கடா வெட்டி ரத்தத்தை RiceMill வாசல வைச்சுறேன்" ன்னு சொன்னாங்களாம். உடனே "செண்பகம்" பயங்கரமா சிரிச்சுகிட்டே போய்ட்டாளாம். ரத்தம் வைச்ச அடுத்த நாள் ஆச்சரியம் "மாரிமுத்து School க்கே வந்துட்டான். அவன் கிட்ட கதை கேட்டபோ "ஒரு வாரத்துக்கு முன்னாடி அவன் "மல்லிகைபூவ Ricemill வாசல்ல பார்த்து இருந்தத வீட்டுல சொல்லாம் இருந்துட்டானாம். அத சொல்லி இருந்தா மந்திரிச்சி தாயத்து கட்டி இருக்க்லாம்" ன்னு அவங்க அம்மா சொன்னாதா சொன்னான்.

அது நடந்து கிட்ட திட்ட ஒரு மாசம் ஆகி இருக்கு. காலைல Friends கூட அந்த கிணத்துல தொட்டு பிடிச்சு விளையாடும் போது எனக்கு முட்டுல அடிபட்டு "ரத்த காயம்".. அப்ப தான் மாரி சொன்னான். "எலேய்.. செண்பகம் ஒருவாட்டி ருசி பார்ததா மறுபடியும் வ்ருவா ல.." அதனால தனியா எங்கயும் போகாதனு சொன்னான்.

அதே நாள் Night ஒரு 9;30 மணி இருக்கும். அண்ணிக்கு அமாவாசை வெள்ளிக்கிழமை வேற.. Tution ல இருந்து வீட்டுக்கு வந்துகிட்டு இருந்தேன். அன்னிக்கு பார்த்து யாருமே அந்த நேரத்துல வரல.. Railway gate ல இருக்கற Tubelight வெளீச்சம் கொஞ்ச தூரம் தான் வரும். அதுக்கு அப்பறம் கும் இருட்டு தான். "சரி, ஒரு 10 நிமிஷம் Gate ல wait பண்ணுவோம், யாராவது வந்தா அவங்க பின்னாடியே போலாம். "செண்பகம் ஒருவாட்டி ருசி பார்ததா மறுபடியும் வ்ருவால.." ன்னு காலைல "மாரி" சொன்னது தேவை இல்லாம இப்ப நினைவு வந்தது. சும்மா இல்லாம என்னோட கண்ணு அந்த "RiceMill" பக்கம் போச்சு. பார்த்த உடனே செத்துட்டேன்.. ஆமாம் எப்பவும் இருட்டா இருக்கற அந்த Ricemill வீட்டுல கொஞ்சம் மங்கலா வெளிச்சம் இருந்தது. "செங்கசூளை" ல இருந்து வந்த "புகை" வேற என்னோட பயத்தை இரட்டிப்பு ஆக்கி இருந்தது. சுவத்துகோழி சத்தம் , தவளை சத்தம் எல்லாம் "Special Effects" கொடுத்து இருந்தது.

20 நிமிஷம் ஆச்சு. யாருமே வரல. "wait" பண்ணவும் பயமா இருந்துச்சு. சரி. எப்படியாவது போய்டுவோம்னு , Railway gate ல இருந்து நடக்க ஆரம்பிச்சேன் சாமி பேர சொல்லிக்கிட்டே. அடுத்த இரண்டாவது நிமிஷம். "என்ன யாரோ பின்தொடர்வது மாதிரி இருந்தது. Background ல எப்பவும் Light ஆ கேக்கற சத்தம் இப்ப தெளீவா கேட்டது பின்னாடி..சரியா Ricemill அ Croos பண்ணப்போ, அங்க இரு நாள் வரைக்கும் நான் பாக்காத "மல்லிகை.பூ என்னை பார்த்து சிரித்தது".. மரணத்தின் Calling Bell அடித்தது மாதிரி இருந்தது. அப்ப தான்.......... ஒரு கை என்னோட தோளை பிடித்தது..திரும்ப பயந்து .. "யாரு .. பின்னால?" என்றேன்.... வார்த்தை உள்வாங்கி இருந்தது. "நான் தான் ல.. செண்பகம்" என்றது அந்த குரல்.

RainCoat

2005-02-13T21:20:00.000-08:00

Bengali Director "Rituparno Ghosh" ரின் முதல் ஹிந்தி படம். Neeru ( Aishwariya ) வையும் Manoj ( AjayDevgan ) இருவருக்கும் நடக்கும் பேச்சுவார்த்தையே இந்த "Raincoat". ஐந்து பேரை வைத்து குழப்பாமல் , குதறாமல் திரைக்கதையை நகர்த்தியிருக்கிறார் Director.

"குடைக்குள் மழை" போன்ற முயற்சி தான் இந்த "Raincoat" உம். ஆனால் "Raincoat" வெற்றிபெற்றிருக்கிறது என்றே சொல்லலாம். Director படத்தின் நீளத்தை குறைத்து இருந்தால்,சில நேரங்களில் மந்தமாக இருப்பதை சரி செய்து இருக்கலாம். Camera கண்கள் நம்மை அதிகமாக கற்பனை செய்ய வைத்தது நூற்றுக்கு நூறு உண்மை. "AjayDevgan - Depressed" ஆளாக வந்து நம்மையும் சோகத்தில் இறக்கி இருக்கிறார். ஐஸ்வர்யாவின் கண்கள் அதிகம் பேசுகின்றன.

"AjayDevgan" னின் நண்பனின் மனைவி "AnnuKappor" குறைந்த நிமிடமே வந்தாலும் திருப்தியா செய்து இருக்கிறார். "BathRoom" லில் அழும்பொழுது இனிமேல் Shower ஐ திறந்து விட்டு அழுங்கள். " போன்ற வசனங்கள் ரசிக்க வைத்தன.. "Ajaydevgan" க்கும் "Annu Kappor" க்கும் நடந்த உரையாடல் திரைக்கு பின்னால் வருவது போல் எடுத்தது மிகவும் சிற்ப்பு...

"AjayDevgan" , "Ishwariya" வின் உரையாடலில் நீளம் கொஞ்சம் அதிகமாகவே இருக்கின்றன. ஆனால் சில உரையாடல்கள் சுவாரசியமாகவும் இருக்கின்றன... உதாரணம். Ishwariya Abroad போகாததற்கு சொல்லப்படும் பொய் காரணங்கள், சமைக்காதற்கு சொல்லப்படும் காரணங்கள்.

"HouseOwner" தன்னை அறிமுகப்படுத்தப்படும் காட்சிகள் மிக யதார்த்தம். AjayDevgan வோடு சேர்ந்து நம்மையும் "HouseOwner" ஐ சந்தேகப்பட வைத்தது அருமை..

ஒரு இரவல் "Raincoat" உண்மையை உணர்த்துவதால் இந்த பெயர்க்காரணம்.
குடையை ( குடைக்குள் மழை யை ) விட "Raincoat" அழகானது...

மொத்தத்தில் "Raincoat" கொஞ்சம் நீட்ட பட்ட கவிதை..

மறக்க முயற்சி செய்கிறேன்.. முடியவில்லை

2005-02-10T02:07:00.000-08:00

இன்று உன் வலி அதிகமாக இருக்கிற்து அகல்யா. என்னவோ தெரிய்வில்லை... உன் Photo வை மறுபடியும் பார்க்கிறேன். காலங்கள் ஓடினாலும் "எந்தா சுகம்தன்னே..." என்று நீ கேட்டு விட்டு போகிறாய் கனவிலும் காற்றிலும். "அகல்யா... நீ எங்கே இருக்கறாய்... இந்த கடிதம் உன்னை சென்று அடையுமா ??"

"எப்ப கல்யாணம்..?" என்றாள் யாமினி... ஒரே வாரத்தில் இத்தனை மாற்றமா ? உன்னோட Classmate Biju ஒரு ஓட்ட தமிழ்ல சொல்லறான். " இரண்டு பேரு மாத்திரம் photo எடுக்கட்டே.." நீ வெக்க பட்டு சிரிக்க .அப்படியே ஒரு Click.. நினைவு இருக்கிறதா "அகல்யா.." அதே photo தான் இது.

Msc First year Professor "Antony Raj " சொல்லராரு. "National Integration Camp" ன்னு ஒண்ணு இருக்கு பா. South India ல இருந்து நிறைய College participate பண்ணுவாங்க. ஒரு வாரம் program .National Integration Classes, Social Welfare schemes,அப்பறம் Cultural Programs கூட உண்டு.. Get Ready Ok ?" என்றார். உன்னை பார்க்க போகிறேன் என்று தெரியாமலே என்னை நான் தயார் படுத்திகொண்டு இருந்தேன்..

அந்த் வருஷம் "Shimoga University" , Karnataka வில் ( JOG Falls பக்கம் ) தான் Camp. ஊர விட்டு ஒதுக்கி வைச்ச மாதிரி அந்த

"Gigantic University Campus". சுற்றி பச்ச பசேல்ன்னு இருந்தது அந்த இடம். 150 பேரு இருப்போம் அந்த Campkku. தமிழ்நாடு ல இருந்து Loyolaa college அப்பற்ம் எஙக College. கேரளா ல இருந்து 4 college ஆனால் Majority Karnataka தான்.

உன்னை நான் இரண்டாவது நாள் தான் பார்த்தேன். ஒரு Room இன் வாசலிலில் நான் நின்று கொண்டு இருந்டதேன். ""Excuse me". என்றதது ஒரு குயில். திரும்பினேன். எனக்கு பிடித்த Sky Blue saree யில் நீ உன் கண்கள் என்னை பார்த்து இமைத்தது. நான் அந்த நிமிடம் இமைக்க மறந்து போனேன். "Excuse me" என்றதது அதே athee குயில். ...உன் வழியை மறைத்து கொண்டு இருந்த நான் பேசாமல் ஒதுங்கி போனேன். நீ திரும்பி பார்த்துகொண்டே என் கண்களில் இருந்து மறைகிறாய்.

நம் கண்கள் தான் அதற்கு பின்னர் அதிகமாக பேசி கொண்டன. நாம் அந்த 2 நாளீல் மிகவும் நெருங்கி இருந்தோம். எப்படி வந்தது இந்த நெருக்கம். அகல்யா.. ?"

"4th day, உனக்கு உடம்பு சரி இல்லாமல் போனது. Organizer இடம் பேசி விட்டு நானும் யாமினியும் உன்னை கூட்டி கொண்டு Hospital போகிறோம்.

Jeep ல் போகும் பொழுது நீ மயக்கம் அடைந்து என் தோள் மேல் சரிகிறாய். என் கண்கள் அன்று பசிபிக் கடல் ஆனது.
Doctor எழுதிகொடுத்த Tablets வாங்க ஓடினேன் .. ஞாபகம் இருக்கிறதா அகல்யா ? ( இன்றும் அந்த Medical Prescription என்னிடம் பத்திரமாக இருக்கிற்து அகல்யா )

"National Integration" Theme ல் ஒரு SKIT போட்டு 1st prize வாங்கியதில் "Hero image" வாங்கி இருந்தேன். எங்க College அ

"Special performance" பண்ண சொன்னாங்க. ஒரே நாளீல் புது Drama தயார்ஆகி இருந்தது. "3 minutes" கழித்து தான் என்னோட

"Introduction" அந்த Draama வில் அது வரைக்கும் "Audience கூட audience ஆ " நான் கலந்து இருப்பேன்.
"Drama" ஆரம்பிச்சு 2 நிமிஷம் ஆகி விட்டது. அப்பொழுது கூட எந்த Tension உம் இல்லாமல் இருந்தேனே. "எப்படி அகல்யா. .நீ என் பக்கத்தில் இருந்ததாலா ? உன் கை என்னை பிடித்து கொண்டிருந்ததாலா ?"

நாம் பிரிந்து செல்லும் நாள் வந்தது. "Group Photo" விற்கு நீ அன்று SareeyiL தேவதை போல் இருந்தாய். உன்கிட்ட அத சொல்ல வேண்டும் என்று எனக்கும் தோணவில்லை. தேவையும் படவில்லை. Address பரிமாறி கொண்டோம் அடுத்த வாரம் கண்டிப்பாக Tiruvandrum வருவேன் என்று உன் தலையில் சத்தியம் செய்தேன். கண்ணீரோடு நாம் கண்கள் பிரிந்து கொண்டன..

அதன் பின்னர் கிட்டதிட்ட 2 வருடங்கள் கேரளாவில் நாம் சந்திக்காத இடம் இல்லை. கோவளம், ஆலப்புழா Bback water,

பத்பநாபன் கோவில், திருவனந்தபுரம் Zoo.. இப்படி நிறைய இடங்கள்.. இந்த கால கட்டத்தில தான் College Fees அதிகமாகி இருந்தது.

Postman நெருங்கிய நண்பனாகி இருந்தான்.

திடீரென்று ஒரு நாள் , "Post" என்றது புதிய PostMan குரல்.
Postmaan கூட அன்று மாறி இருந்தான். ..கடிதம் உன்னிடம் இருந்து தான். நனைந்து போல் இருந்தது கடிதம். படிக்க ஆரம்பித்தேன்.

Dear
This is my last letter..( I am crying now). Please Dont reply for this Letter. Please Dont ask for any Reasons too. I am not in a

Position to explain. Understand my situation.. I am very Sorry.. ..BYE for EVER...
By AgaLyaa..

என் Suitcase குள் Post செய்ய பட்ட என்னுடைய பதில் கடிதம் இதோ.

என் உயிர் அகல்யா..
நீயே என்னை காயப்படுத்தாத போது நீ என்னை பிரிந்த காரணங்களா காயப்படுத்த போகிறது..

பின் குறிப்பு.
உடனே புறப்பட்டு Trivandram சென்றேன். ஆனால் அவளை பார்க்க முடியவில்லை. காரணகம் செய்தியாய் வந்தது. .......
மன்னித்து விடுங்கள்.
காரணத்தை இப்படி கதை எழுதி கண்ணீர் விட என மனது கேக்க வில்லை.. இருந்தாலும் இந்த கதையிலேயே அதை ஒரு இடத்தில்
சொல்லி விட்ட சமாதானத்தில இன்று மட்டும் "தூக்கமாத்திரை" இல்லாமல் தூங்க முயற்சிக்கிறேன்.

"மறக்க முயற்ச்சிறேன்.. முடியாமல் போனால் அதற்கு நான் மட்டுமே குற்றவாளி. "

பசுபதி.....

2005-02-09T19:05:00.000-08:00

பசுபதி...

கூர்மையான கண்கள் , தமிழன் நிறம், உருட்டிய தேகம். தமிழ் திரைஉலகுககு கிடைதத ஒரு சிறந்த நடிகன் இந்த "கொத்தாளத் தேவன்"..

கூத்து பட்டறை ( Theatre Artist ) யில் தொடங்கி இப்பொழுது உயரத்தில் பறந்து கொண்டு இருப்பவன்.

"விருமாண்டி" யில தன்னுடைய பெயர் பதித்தவன...

கமலுககு இணையான பாத்திரம்.. மதுர பேச்சு, பேசும் கண்கள் .... சும்மா பயம் காட்டி இருப்பான் இந்த கொத்தாளன்...

"விருமாண்டி" படததை பார்ததுவிட்டு வரும் பொழுது "யாருடா.. இந்த கொத்தாளத் தேவன் ??" என்ற கேள்விக்கு "அதான் டா.. இந்த "தூள்"

படத்துல கூட வில்லிக்கு தம்பியா வருவானே " அவன் தான் டா இது என்றான் என் நண்பர் சதா....

"கமல்" படத்தில் பெரும்பாலும் கமலே அதிகம் dominate செய்வது எல்லாரும் தெரிந்த விஷயமே.. ஆனால் இந்த "கொத்தாளன்" கமலுக்கு ஈடு இணையாக நடித்துருப்பது கண்டிப்பாக பாராட்டதக்கது.

இந்த வாரம் "கன்னத்தில் முததமிட்டால்" பார்க்க நேர்ந்தது... அட. அங்கேயும் இந்த "கொத்தாளத் தேவன்" , நந்திதா தாஸ் இன் அண்ணனாக, கையில் துப்பாக்கியுடன்.... பாததிரமாகவே மாறி இருந்தான்.

"இயற்கை" யில் வரும் பாதிரியாரும் இந்த "கொத்தாளத் தேவனே.."...
அருள், திருப்பாச்சி யிலும் இவனுககு வில்லன் வேடமே.

தமிழ உலகுக்கு ஒரு சிறந்த நடிகன் கிடைத்து விட்டான்....

கடைசி செய்தி...

"அன்பு" இவர் கமலிடம் "Asst Director" ஆக பணிபுரிநதவர்... இப்பொழுது இவர் எடுக்கும் புதுபடத்திற்கு "பசுபதி" தான் Hero...

"ொத்தாளா...நீ ஒரு Round வர வாழ்த்துக்கள். "

நான் படித்தது.. என்னை ரசிக்க வைத்தது.!!

2005-02-07T01:43:00.000-08:00

1) "சாகர வரைக்கும் திருத்திகொண்டு தான் இருப்பீர்களோ ?" - பாடகர்.
"யார் சாகும் வரைக்கும்" - நான்.
"நாம் இரண்டு பேர் சாகும் வரைக்கும்." - பாடகர்.
"இல்லை. தமிழ் சாகா வரைக்கும்." - நான்.

ஒருஒரு முறையும் ரோஜாக்கள் என்று தான் நம் கைகள் குலுக்கி கொள்கின்றன, ஆனால் கைகள் பிரியும் போது ரததம் வழிகின்ற்து.

"ழ்" கரம் தான் இவருக்கு பெரும் பிரச்சனை.

"ஜேசுதாஸ்" ஐ பற்றி.

2) ஞாபகம் இருக்கிற்தா. அன்று சந்தோஷத்தில் இருநதோம். நீ என்னை துரத்த , இருவரும் ஓடினோம். கடைசியில் மழை வந்ததால் நின்று விட்டேன். அன்று உன்னால் பிடிக்க முடிநதது. ஆனால் இன்றும் ஓடிக்கொண்டு தான் இருக்கிறோம். ஆனால் வேறு வேறு திசையில்.

உன் பாசறையில் அம்புகள் செய்யபடுகின்றன. ஆனால் என் தொழிற்சாலையில் கவசங்கள் மட்டுமே தயாரிக்கபடுகின்றன.

"இளையராஜா" வை பற்றி...

கவிஞர் வைரமுத்து அவர்களின்
"என் குளத்தில் கல் எறிந்தவர்கள். " புத்த்கத்தில் இருந்து நான் படித்தது.. என்னை ரசிக்க வைத்தது

முதன் முறையாய்....

2005-02-06T22:16:00.000-08:00

வானத்தை வசப்படவைத்த என் இனிய அனைவருக்கும் என் நன்றி..

இது அறிவியியலின் வளர்ச்சி மட்டும் இல்லை...
என்னுடைய வளர்ச்சி. நம்முடைய வளர்ச்சி.

இனி இனிதாய் தொடங்குகிறேன்.. உங்களையும் பக்கத்தில் வைத்து கொண்டு...